DEEL 12 — LILY WAS NOOIT VRIJ
“Wat heb je met haar gedaan?”
Mijn stem trilde.
Victor bleef rustig.
“Ik heb niets met haar gedaan.”
“Leugenaar.”
“Je dochter draagt een genetische code die al voor haar geboorte werd voorspeld.”
“Door wie?”
“Door mij.”
Ik hield Lily steviger vast.
“Kom niet dichterbij.”
Victor keek naar haar.
“Ze lijkt op jou.”
“Ze is mijn dochter.”
“Dat weet ik.”
“Dan weet je ook dat je haar nooit krijgt.”
Hij glimlachte.
“Dat beslis jij niet.”
Mijn vader stapte naar voren.
“Victor, laat haar gaan.”
Victor keek hem aan.
“Je bent nog steeds naïef.”
“Je hebt genoeg kinderen gebruikt.”
“En jij niet?”
Mijn vader werd stil.
Ik keek naar hem.
“Papa…”
Victor lachte.
“Vraag hem hoeveel embryo's hij heeft vernietigd.”
Mijn vader sloot zijn ogen.
“Niet doen.”
“Hoeveel?”
Hij antwoordde niet.
Victor zei:
“Zevenentwintig.”
Ik voelde mijn maag omdraaien.
“Ze waren experimenten.”
“En jij dacht dat je een held was.”
Victor keek naar mijn vader.
“Maar je werd bang.”
Mijn vader antwoordde:
“Omdat ik zag wat je werkelijk wilde.”
“En wat wilde ik?”
“Onsterfelijkheid.”
Victor glimlachte.
“Eindelijk begrijp je het.”
Ik keek naar het scherm.
Lily’s hartslag.
“Waarom heeft ze die code?”
Victor liep naar een console.
“Omdat haar lichaam het proces perfect uitvoert.”
“Welk proces?”
“Cellulaire vernieuwing.”
“Dus je wilt haar gebruiken om jezelf te genezen.”
“Niet mezelf.”
Hij keek naar zijn handen.
“Mijn zoon.”
Ik verstijfde.
“Je hebt een zoon?”
Victor keek naar mijn vader.
“Heb ik?”
Mijn vader werd bleek.
“Victor…”
“Vertel haar.”
Ik keek naar mijn vader.
“Wat?”
Victor antwoordde:
“Je vader is niet mijn enige kind.”
Mijn vader sloot zijn ogen.
“Hij heeft een oudere broer.”
“Wie?”
Victor keek naar Ethan.
Ethan deed een stap achteruit.
Mijn hart sloeg over.
“Ethan?”
Victor knikte.
“Ethan is mijn kleinzoon.”
Ik keek naar Ethan.
“Wat?”
Hij zei niets.
“Is dat waar?”
Ethan keek naar mij.
“Ja.”
Mijn hele lichaam werd koud.
“Waarom heb je me nooit verteld?”
“Omdat ik niet wist of ik je kon vertrouwen.”
“Je werkte voor Meridian.”
“Ik werkte tegen Meridian.”
“Je hebt mijn dochter meegenomen.”
“Om haar te beschermen.”
Ik lachte bitter.
“Dat zeggen jullie allemaal.”
Ethan keek naar Lily.
“Als ik haar niet had meegenomen, was ze nu dood.”
Victor keek hem woedend aan.
“Je hebt mijn plan vertraagd.”
“Precies.”
Ik keek naar Ethan.
“Dus jij hebt Lily gered?”
Hij knikte.
“Maar waarom bracht je haar naar mijn vader?”
“Omdat hij de enige was die het implantaat kon verwijderen.”
Ik keek naar mijn vader.
“Implantaat?”
Mijn vader liep naar Lily.
“Toen ze geboren werd, plaatsten ze een klein biometrisch apparaat onder haar huid.”
“Wat?”
“Het was bedoeld om haar locatie te volgen.”
“Heb jij het verwijderd?”
“Ja.”
Ik keek naar Lily.
“Is ze nu veilig?”
Mijn vader schudde zijn hoofd.
“Nee.”
“Waarom?”
“Het apparaat was niet het enige.”
Hij wees naar het scherm.
“De code zit in haar DNA.”
Victor glimlachte.
“Ze kan niet worden gevolgd.”
“Wat dan?”
“Ze kan worden geactiveerd.”
Ik voelde mijn bloed koud worden.
“Geactiveerd?”
Victor drukte op een knop.
Lily begon plotseling te huilen.
Ik keek naar haar.
Haar lichaam verstijfde.
“Mama…”
Ik raakte in paniek.
“Wat gebeurt er?”
Mijn vader rende naar de console.
“Stop!”
Victor lachte.
“Nu begrijp je het.”
Mijn vader sloeg op het toetsenbord.
“Je hebt haar zenuwstelsel gekoppeld.”
“Niet ik.”
Victor wees naar Ethan.
“Hij.”
Ethan schudde zijn hoofd.
“Dat is niet waar.”
“Je hebt het protocol geactiveerd.”
“Alleen om haar te beschermen.”
“En toch werkt het.”
Lily begon harder te huilen.
Ik schreeuwde:
“Stop!”
Mijn vader pakte een kabel.
“Er is een manier.”
“Welke?”
“De bron uitschakelen.”
“Waar?”
“Boven ons.”
Cole keek naar de plattegrond.
“De hoofdserver.”
“Waar?”
“Onder de centrale toren.”
Mijn vader keek naar mij.
“Als we die vernietigen, verliest Victor de controle.”
“Doe het.”
Victor glimlachte.
“Als jullie dat doen, stopt Lily's hart.”
Ik verstijfde.
“Wat?”
“Het systeem ondersteunt haar genetische activiteit.”
“Je liegt.”
“Test het.”
Mijn vader keek naar het scherm.
Lily's hartslag daalde.
Ik voelde paniek.
“Papa!”
Hij keek naar mij.
“Er is een tweede manier.”
“Welke?”
“De verbinding handmatig verbreken.”
“Hoe?”
Hij keek naar Lily.
“Door de code opnieuw te schrijven.”
“Kun je dat?”
“Nee.”
“Wie dan?”
Hij keek naar Ethan.
“Hij.”
Ethan werd bleek.
“Mijn DNA?”
“Ja.”
Ik begreep niets.
Victor glimlachte.
“Nu zie je waarom Ethan zo belangrijk is.”
Mijn vader zei:
“Ethan draagt de ontbrekende helft van de code.”
“Dus hij kan Lily redden?”
“Ja.”
Victor schudde zijn hoofd.
“Maar als hij dat doet…”
Hij keek naar Ethan.
“Sterft hij.”
Ethan keek naar mij.
“Het maakt niet uit.”
Ik schudde mijn hoofd.
“Er moet een andere manier zijn.”
Victor lachte.
“Er is altijd een keuze.”
Hij keek naar mij.
“Je dochter of je vriend.”
Daarna ging het licht uit.
En toen het weer aanging…
was Ethan verdwenen.
