DEEL 10 — Het kind van mijn vader
Ik kon geen woord uitbrengen.
Lily.
Mijn dochter.
De naam van mijn vader op haar oorspronkelijke geboorteakte.
“Nee.”
Mijn vader keek naar mij.
“Emily…”
“Is Lily jouw dochter?”
“Natuurlijk niet!”
“Maar Ethan zei—”
“Hij bedoelt dat Meridian haar zo heeft geregistreerd.”
Ik keek naar Ethan.
“Leg het uit.”
“Toen Lily werd geboren, wilden ze haar onmiddellijk meenemen.”
“Wie?”
“Meridian.”
“Waarom?”
“Omdat haar bloedwaarden anders waren dan verwacht.”
“Dus?”
“Ik heb de geboorteakte veranderd.”
“Waarom?”
“Om haar te verbergen.”
Ik voelde tranen in mijn ogen.
“Je had me kunnen vertellen.”
“Als ik dat deed, zouden ze je dwingen te praten.”
“Je loog.”
“Ja.”
Ik draaide me weg.
Mijn vader legde een hand op mijn schouder.
“Je moet naar me luisteren.”
Ik keek hem aan.
“Niet nu.”
“Juist nu.”
Hij pakte een klein metalen doosje.
“Dit is waarom ze Lily willen.”
Hij opende het.
Binnen lag een klein stukje glas.
Daarop stond een code.
M-17 / L-01.
“Wat is L-01?”
“Lily.”
Ik voelde mijn maag samentrekken.
“Ze is het eerste kind dat de volledige genetische verandering heeft geërfd.”
“En wat betekent dat?”
“Dat haar lichaam iets kan wat niemand anders kan.”
“Wat?”
Mijn vader keek naar haar.
“Het herstellen van beschadigd DNA.”
Ik keek naar Lily.
Ze sliep rustig.
“Dus ze willen haar gebruiken.”
“Ja.”
“Dan zullen ze haar nooit krijgen.”
Plotseling hoorden we een deur achter ons.
Hayes kwam de tunnel in.
“Ze komen eraan.”
“Hoeveel?”
“Twintig.”
Cole verscheen achter hem.
“Er is nog een uitgang.”
“Waar?”
“De rivier.”
We renden.
Maar voordat we de uitgang bereikten, blokkeerde Margaret de doorgang.
Ze stond alleen.
Zonder gewapende mannen.
“Dit is voorbij.”
Hayes richtte zijn wapen.
“Laat haar gaan.”
Margaret keek naar Lily.
“Ik wil geen oorlog.”
“Je hebt hem zelf begonnen.”
Ze keek naar mij.
“Emily, je begrijpt niet wat je in handen hebt.”
“Ze is mijn dochter.”
“Ze kan duizenden levens redden.”
“Niet als jullie haar daarvoor martelen.”
Margaret zuchtte.
“Je vader heeft je altijd geleerd om bang te zijn voor wetenschap.”
Mijn vader stapte naar voren.
“Wetenschap zonder ethiek is geen wetenschap.”
Margaret glimlachte.
“En toch heb je zelf het experiment gestart.”
Mijn vader werd stil.
Ik keek naar hem.
“Wat?”
“Jonathan…”
“Wat bedoelt ze?”
Mijn vader sloot zijn ogen.
“Het eerste experiment was mijn idee.”
Mijn hart brak.
“Wat?”
“Ik dacht dat ik ziekten kon genezen.”
“En ik?”
“Jij was niet bedoeld als proefpersoon.”
“Maar ik werd het wel.”
“Ja.”
“Door jou.”
Hij begon te huilen.
“Ik heb geprobeerd het goed te maken.”
“Je hebt mijn hele leven veranderd.”
“Dat weet ik.”
Margaret trok plotseling een pistool.
Hayes schoot.
Margaret viel.
Maar voordat we konden reageren, ging ergens een alarm af.
Rood licht vulde de tunnel.
Cole keek naar zijn apparaat.
“Ze hebben de bunker laten ontploffen.”
“Wat?”
“De hele faciliteit.”
Mijn vader keek naar mij.
“We moeten nu weg.”
We renden richting de rivier.
Achter ons begonnen explosies te klinken.
De tunnel schudde.
Stukken beton vielen naar beneden.
Ik hield Lily stevig vast.
Ethan pakte mijn hand.
“Deze kant!”
We bereikten de uitgang.
Koud rivierwater stroomde langs onze voeten.
We klommen naar buiten.
Achter ons stortte de tunnel in.
Iedereen bleef stil.
Het was voorbij.
Of dat dacht ik.
Mijn telefoon trilde.
Een onbekend nummer.
Een bericht.
Ik opende het.
Er stond een foto.
Van Lily.
Slapend.
Maar de foto was pas enkele seconden geleden gemaakt.
Daaronder stond:
“Jullie hebben Meridian vernietigd.”
Mijn hart stopte.
Toen verscheen een tweede bericht.
“Maar Meridian was slechts het laboratorium.”
En een derde:
“Wij zijn de mensen die het hebben gefinancierd.”
Ik keek naar mijn vader.
“Wie zijn zij?”
Hij keek naar de donkere rivier.
Zijn gezicht werd wit.
“De familie Vale.”
Ik verstijfde.
“Mijn familie?”
Hij knikte.
“Je denkt dat je tegen Meridian hebt gevochten.”
Hij keek naar Lily.
“Maar Meridian heeft nooit de leiding gehad.”
“Wie dan?”
Hij antwoordde zacht:
“Je grootvader.”
Ik voelde mijn bloed koud worden.
“Mijn grootvader is al twintig jaar dood.”
Mijn vader keek me aan.
“Nee, Elena.”
Hij fluisterde:
“Dat is de grootste leugen van allemaal.” :::
