deel7
Ik nam de telefoon op terwijl ik de vergaderzaal verliet en naar mijn privékantoor liep. ‘Met Vivian Pierce.’
‘Mevrouw Pierce,’ klonk een plechtige, haast mechanische stem aan de andere lijn. ‘Spreek ik met de meerderheidsaandeelhouder van Alden Meridian Holdings en de gemachtigde van de trustrekeningen?’
‘Dat klopt,’ antwoordde ik, terwijl ik ging zitten in de leren stoel achter mijn bureau en naar de skyline keek. ‘Wie spreek ik?’
‘Hier spreekt meester Haller, advocaat namens de Swiss First Bank te Zürich. Wij bellen u in verband met een aantal verdachte geldstromen die recentelijk zijn gekoppeld aan de privérekeningen van de heer Camden Pierce.’
Mijn wenkbrauwen fronsten zich. Ik had verwacht dat zijn financiële misstappen zich zouden beperken tot vastgoed in Aspen en zakelijke creditcards, maar Zwitserland klonk als een heel ander kaliber fraude. ‘Ga gang, meester Haller. Wat is er aan de hand?’
‘De heer Pierce heeft gedurende de afgelopen acht maanden grote sommen geld – in totaal ruim vierenveertig miljoen dollar – overgeboekt van de operationele rekeningen van Pierce Aero naar een geheime offshore-rekening in Genève,’ legde de advocaat uit. ‘Aangezien onze compliance-afdeling deze transacties recentelijk heeft gemarkeerd als verdacht vanwege het ontbreken van legitieme bedrijfsdoeleinden, zijn de rekeningen per direct bevroren. Maar om definitieve stappen te ondernemen, hebben we de formele toestemming en handtekening nodig van de hoofdaandeelhouder.’
Vierenveertig miljoen dollar. Niet een paar ton voor een villa of een handvol designertassen, maar een verduistering van epische proporties die het hele bedrijf op de rand van een liquiditeitscrisis had kunnen brengen als we dit nog een paar maanden hadden laten doorgaan. Hij was niet zomaar een vreemdgaande echtgenoot; hij was een crimineel die het bedrijf waar ik zo hard voor had gewerkt, systematisch aan het leegzuigen was.
‘Meester Haller,’ zei ik met een stem die zo koud was dat het water op mijn bureau bijna bevroor. ‘U krijgt die handtekening. Sterker nog, ik stuur mijn eigen juridische team vandaag nog naar Zürich met alle benodigde volmachten om niet alleen die tegoeden te bevriezen, maar ze direct terug te storten naar de holding.’
‘Begrepen, mevrouw Pierce. Wij zullen de documenten gereedzetten.’
Ik hing op. Mijn handen trilden niet van angst, maar van een koude, doelgerichte woede. Vierenveertig miljoen. Hij had niet alleen mijn liefde en mijn vertrouwen verraden; hij had geprobeerd om mijn hele levenswerk te stelen om zijn eigen hebzucht en zijn dure minnares te financieren.
De deur van mijn kantoor vloog open. Nora kwam naar binnen gestormd, en voor het eerst sinds ik haar kende, zag ik iets van urgentie en schrik op haar gezicht.
‘Mevrouw,’ zei ze ademloos. ‘U moet de live-uitzending van CNN bekijken. Er is net een persconferentie aangekondigd.’
‘Wie houdt er een persconferentie?’ vroeg ik scherp.
‘Camden,’ antwoordde Nora. ‘Hij staat voor het gerechtsgebouw in Manhattan. En hij beweert... hij beweert dat jij degene bent die fraude heeft gepleegd en dat hij het slachtoffer is van een vijandige overname door zijn eigen manipulatieve vrouw.’
