DEEL 29 – HET GROOTSTE VERRAAD
David Meijer ademde zwaar.
Zijn gezicht zat onder het bloed.
Andrew hurkte voor hem neer.
"Waar is Clara?"
David sloot zijn ogen.
"Pier 7..."
"Maar je hebt minder dan twee uur."
Lucas keek op zijn horloge.
"Als dit een val is..."
David onderbrak hem.
"Dat ís het."
"Vanaf het begin."
Andrew greep hem bij zijn jas.
"Wie heeft Clara verraden?"
David keek hem recht aan.
"Niet ik."
"Ik werkte al die jaren undercover voor Michael."
Iedereen verstijfde.
Michael knikte langzaam.
"Hij spreekt de waarheid."
"David was mijn enige contactpersoon binnen de stichting."
Andrew liet hem los.
"Waarom heb je dat nooit verteld?"
"Omdat hoe minder mensen het wisten..."
"...hoe groter de kans dat hij in leven bleef."
David haalde moeizaam een kleine geheugenkaart uit zijn jaszak.
"Hierop staat alles."
"Beelden."
"Banktransacties."
"En de echte identiteit van de leider."
Lucas stopte de kaart onmiddellijk in zijn laptop.
Een beveiligingsvideo verscheen.
Datum:
Drie dagen geleden.
Op het scherm was te zien hoe Sophie Vermeer laat in de avond een vergaderzaal binnenliep.
Enkele seconden later kwam Victor Kane binnen.
Ze gaven elkaar een hand.
Maar toen gebeurde iets onverwachts.
Victor boog licht zijn hoofd.
Alsof híj respect toonde.
Niet Sophie.
Maar aan iemand die achter hem stond.
Langzaam draaide de camera mee.
Andrew voelde zijn hart stilstaan.
De persoon die de zaal binnenliep...
was niet Michael.
Niet Richard.
Niet Victor.
Maar iemand die Andrew al meer dan tien jaar kende.
Rechter Willem Van Aken.
Dezelfde rechter die jaren geleden Richard Henderson had veroordeeld.
Dezelfde man die publiekelijk had gezegd dat gerechtigheid eindelijk had gewonnen.
Victor zei slechts één zin:
"Welkom, voorzitter."
Rechter Van Aken glimlachte.
"Vanaf vandaag begint fase twee."
De video eindigde abrupt.
Niemand zei iets.
Michael verbrak uiteindelijk de stilte.
"Nu begrijp je het."
"The Circle heeft nooit de rechtszaal verloren."
"Ze hébben de rechtszaal."
Plotseling begon Davids telefoon te trillen.
Een onbekend nummer.
Hij zette de luidspreker aan.
Victor Kane klonk opvallend rustig.
"Andrew..."
"Je hebt eindelijk ontdekt wie er werkelijk aan de touwtjes trekt."
"Nu is het tijd voor de laatste keuze."
"Kom vannacht alleen naar Pier 7..."
"...of neem morgen afscheid van Clara."
De verbinding werd verbroken.
Andrew keek zwijgend naar de donkere lucht buiten.
Toen pakte hij zijn autosleutels.
"Ik ga."
Michael stond op.
"Nee."
"Deze keer ga je niet als slachtoffer."
Hij opende een oude metalen koffer.
Binnen lagen documenten...
een pistool...
en een politie-insigne.
Andrew keek hem verbaasd aan.
Michael glimlachte voor het eerst.
"Er is één waarheid die ik je nog nooit heb verteld."
"Ik ben nooit zakenman geweest."
"Ik was dertig jaar lang undercover-rechercheur."
Wordt vervolgd
