DEEL 27 – DE GROOTSTE LEUGEN
Andrew staarde naar de vergeelde foto.
Zijn handen begonnen te trillen.
Midden op de foto stond zijn vader.
Naast Victor.
Achter hen hing een grote zwarte vlag met het symbool van The Circle.
En onderaan stond met de hand geschreven:
"De eerste leider van The Circle – 1991."
"Nee..." fluisterde Andrew.
"Mijn vader zou zoiets nooit doen."
Michael pakte de foto voorzichtig uit zijn handen.
Hij keek er enkele seconden naar.
Toen schudde hij langzaam zijn hoofd.
"Dit is precies wat Victor wil."
Andrew keek hem verbaasd aan.
"Wat bedoel je?"
Michael wees naar een klein detail op de foto.
"Kijk naar de schaduwen."
Lucas zoomde de foto digitaal in.
Na enkele ogenblikken keek hij verrast op.
"De schaduwen kloppen niet."
"Ze vallen allemaal naar links..."
"...behalve die van Andrews vader."
Michael knikte.
"De foto is echt."
"Maar jouw vader is er later in gemonteerd."
Andrew voelde opnieuw hoop.
"Dus hij was onschuldig?"
Michael antwoordde niet direct.
Hij haalde een klein zakboekje uit zijn jas.
"Ik heb dit al dertig jaar bewaard."
Het was het oude dagboek van Andrews vader.
De eerste bladzijde was vergeeld.
Michael sloeg een pagina open.
Andrew begon hardop te lezen.
"Vandaag ben ik erin geslaagd om toegang te krijgen tot The Circle."
"Ze geloven dat ik één van hen ben."
"Maar als alles goed gaat, verzamel ik genoeg bewijs om hen voorgoed ten val te brengen."
Andrew keek op.
Zijn ogen werden vochtig.
"Mijn vader was undercover..."
Michael glimlachte verdrietig.
"Vanaf het begin."
"Daarom moest ik mijn dood in scène zetten."
"Daarom kon hij niemand vertrouwen."
"Zelfs jouw moeder niet."
Op dat moment ging Michaels telefoon af.
Hij keek naar het scherm.
Zijn gezicht verstarde.
"Ze zijn sneller dan ik dacht."
Andrew keek hem vragend aan.
"Wie?"
Michael draaide het scherm om.
Het was een livebeeld van Clara.
Ze liep nietsvermoedend naar haar auto op de parkeerplaats van de stichting.
Aan de overkant van de straat stond een zwarte bestelwagen.
De schuifdeur ging langzaam open.
Twee gemaskerde mannen stapten uit.
Eén van hen hield een verdovingsinjectie vast.
Michael keek Andrew strak aan.
"Victor heeft zijn doel veranderd."
"Hij wil niet langer de documenten."
"Hij wil Clara."
Andrew rende zonder nog één woord te zeggen naar buiten.
Terwijl de motor van zijn auto brullend startte, keek Victor Kane vanuit een nabijgelegen kantoorgebouw glimlachend toe.
"Nu begint het echte spel, Andrew."
Wordt vervolgd
