DEEL 17 – KHÁCH SẠN HET VERLATEN
Người bạn đồng hành có thể tấn công Andrew, Clara và Lucas giúp cô làm giàu cho Zeeland.
De rit duurde bijna drie uur.
Niemand zei veel.
De naam Michael Henderson đã thất vọng vì anh ấy đã làm điều đó rất tốt.
Để có được một điều cần thiết, chúng ta cần điều hướng bằng một phiên bản khác mà bạn có thể tìm thấy ở đó.
Aan het einde stond een vervallen gebouw.
Những lá thư houten boven de ingang waren bijna verdwenen.
Maar één woord là nog duidelijk leesbaar.
Havenzicht.
Andrew keek zwijgend naar de oude bức ảnh.
Het was dezelfde plek.
Geen twijfel mogelijk.
Het khách sạn tỏi tây al tientallen jaren verlaten.
Mì ramen Gebroken.
Afgebladderde verf.
Onkruid groeide cửa de stenen van de parkeerplaats.
"Waarom zou iemand hierheen komen?" fluisterde Clara.
Lucas trok een zaklamp uit zijn tas.
"Dat gaan we ontdekken."
De voordeur zat op slot.
Andrew gaf er één harde schouderduw tegen.
Gặp een lỏngd gekraak vloog de deur open.
Tôi đang nghĩ về điều đó.
Hành lang tỏi tây được yêu thích ở tijd.
Een oude receptiebalie.
Verroeste sleutelhaken.
Een klok die al jaren op 03:17 stilstond.
Âm mưu của nhóm Clara voetstappen.
Ze draaide zich om.
Maar er was niemand.
Alleen de wind die cửa de kapotte ramen nổi.
Lucas onderzocht ondertussen oude papieren achter de Balie.
"Andrew..."
Hij hield een Vergeeld gastenboek omhoog.
"Dit moet je zien."
Andrew sloeg het boek open.
De laatste gregistreerde gast is precies zevenentwintig jaar geleden ingecheckt.
De naam liet zijn hart overslaan.
Michael Henderson.
Geen uitcheckdatum.
Geen handtekening.
Ngoài ra, hij nooit cũng rất thú vị.
Op dat moment klonk boven hen een harde bons.
Tôi không thể tin được điều đó.
Nog een bons.
Tôi yêu cầu nói dối về màu xanh da trời.
Bản năng tuyệt vời của Lucas về zaklamp.
"Er is iemand."
Andrew rende de oude trap op.
Bạn có thể có xu hướng làm việc chăm chỉ hơn.
Boven aangekomen zagen ze aan het einde van de gang een donkere schaduw verdwijnen achter een deur.
Andrew sprintte erheen.
Hij trapte de deur open.
De kamer was leeg.
Maar het raam stond open.
De gordijnen bewogen trong gió.
Đó là một trong những điều tốt nhất bạn có thể làm.
Bovenop lag een brief.
Met Andrews naam erop.
Bạn có thể sử dụng ba cách mở rộng phong bì.
Binnen zat slechts één vel papier.
"Als je dit leest, ben je dichter bij de waarheid dan je vader ooit is geweest."
"Maar pas op."
"Niet iedereen die naast je loopt, staat aan jouw kant."
Nog voordat Andrew sẽ không thể không làm điều đó, không thể tránh khỏi sự bùng nổ.
Het hele gebouw schudde.
Stof vulde de gang.
Clara schreeuwde.
Lucas rende naar het raam.
"Andrew!"
"Onze auto staat in brand!"
Ze stormden naar buiten.
Chiếc SUV của Zwarte sẽ có mặt ở Lichterlaaie.
Niemand đã có cơ hội làm việc với af kunnen rijden zonder dat zij het zagen.
Toch was de dader verdwenen.
Terwijl Andrew naar het vuur keek, voelde hij ineens iets in zijn jaszak.
Hij haalde het tevoorschijn.
Een klein metalen sleuteltje.
Đạt zat daar enkele thứ hai geleden nog niet.
Aan het sleuteltje hing een rood label.
Met daarop één nummer.
KLUIS 27.
Một cơ hội tuyệt vời để có được một giải pháp tốt nhất:
"De waarheid ligt niet in het hotel... maar onder de Bank."
Wordt vervolgd
