DEEL 21 – DE MAN OP DE BEWAKINGSCAMERA
De kamer viel stil.
Niemand zei een woord.
Andrew bleef naar het stilstaande beeld op het scherm kijken.
De man die enkele seconden eerder zijn masker had afgenomen...
was het exacte gezicht van Michael Henderson.
Dezelfde grijze haren.
Hetzelfde litteken boven zijn rechterwenkbrauw.
Zelfs dezelfde rustige blik als op de videoband.
Clara verbrak als eerste de stilte.
"Dat kan niet..."
"Als hij de videoband dertig jaar geleden heeft opgenomen, kan hij onmogelijk tegelijk bij jouw huis zijn."
Lucas schudde langzaam zijn hoofd.
"Of de opname is veel nieuwer..."
"...of iemand wil dat wij geloven dat Michael nog leeft."
Andrew zoomde verder in op het camerabeeld.
Plotseling viel hem iets op.
De man droeg een moderne smartwatch.
Andrew keek Lucas aan.
"Die bestonden dertig jaar geleden niet."
Lucas knikte.
"Precies."
"En kijk naar zijn jas."
"Dat model is pas twee jaar geleden uitgebracht."
Andrew voelde dat iets niet klopte.
Misschien leefde Michael inderdaad nog.
Of misschien speelde iemand zijn rol.
Nog voordat iemand iets kon zeggen, begon Andrews telefoon te trillen.
Geen nummer.
Alleen de melding:
Privéverbinding.
Hij nam op.
Een rustige mannenstem klonk.
"Je hebt eindelijk mijn gezicht gezien."
Andrew antwoordde koel.
"Ben jij Michael?"
Een korte stilte.
Toen volgde het antwoord.
"Dat is niet de juiste vraag."
"Vraag liever waarom iedereen zo graag wil dat Michael dood blijft."
De verbinding bleef enkele seconden stil.
Daarna zei de man:
"Ga morgenochtend om negen uur naar vuurtoren Westkapelle."
"Kom alleen."
"Als Lucas of Clara je volgen..."
"...zal iemand anders daarvoor sterven."
De lijn werd verbroken.
Lucas vloekte zacht.
"We lopen recht in een val."
Andrew keek opnieuw naar de videoband.
"Misschien."
"Maar als ik niet ga..."
"...komen we nooit achter de waarheid."
Clara pakte zijn hand stevig vast.
"Ik laat je niet alleen gaan."
Andrew glimlachte zwak.
"Juist daarom moet ik alleen."
Die nacht sliep niemand.
Buiten bleef de regen tegen de ramen slaan.
Ver weg, boven op de donkere vuurtoren van Westkapelle, keek een man met een verrekijker uit over de zee.
Naast hem lag een oude zilveren zakhorloge.
Op de achterkant stond één naam gegraveerd:
Michael Henderson.
De man glimlachte.
"Nog één zet, Andrew..."
"En eindelijk zal je ontdekken wie je echte vijand is."
Wordt vervolgd
