DEEL 6: De Bekentenis van de Assistente
Lisa rilde van de kou, of misschien van de pure angst, terwijl ze haar jas strakker om haar heen sloeg. Ik stond als aan de grond genageld. Een assistente van de advocaat? Wat had een advocaat in vredesnaam te maken met mijn kleine meisje? "Luister goed," zei Lisa snel, haar ogen dwalend over het lege spoorerf alsof elke seconde telde. "Het gaat helemaal niet om een adoptie of om jouw financiële situatie.
Dat is slechts een dekmantel. Er is een cliënt... een invloedrijke man uit de stad wiens eigen kind tragisch is overleden. Zijn vrouw is er psychologisch onder doorgegaan. Ze hadden een kind nodig, direct, en ze wilden geen jaren wachten op legale adoptie." Mijn maag keerde zich om van walging. "Mijn kind is geen koopwaar!" schreeuwde ik, waarna Lisa onmiddellijk haar hand voor mijn mond sloeg.
"Ssst! Ben je levensmoe? Ze hebben bewapende mannen rondom dit terrein!" Ze liet los en keek me dringend aan. "Mevrouw Kramer werkt al jaren voor deze advocaat als handlanger in het ronselen van kwetsbare jonge moeders. Ze zochten iemand zonder familie, iemand die geen kant op kon." Ik voelde de grond onder mijn voeten wegzakken. "Maar waar is ze nu?
Waar is mijn dochter?" Lisa haalde een verfrommeld vel papier uit haar zak en duwde het in mijn hand. "Hier is het adres van het pakhuis aan de haven waar ze haarheen hebbengebracht. Ze wordt vannacht om twee uur overgedragen aan het echtpaar per privéjacht." Ik keek naar het adres en toen naar haar. "Waarom vertel je me dit? Waarom help je mij?" Lisa keek me aan met tranen in haar ogen. "Omdat ik zelf een moeder ben. En toen ik de baby zag lachen... kon ik het niet meer aanzien." Plotseling klonk er vlakbij een harde schreeuw en het felle licht van een zaklantaarn sneed door de mist heen.
