DEEL 14: Het Laatste Geheim
De rechercheur hield de plastic zak omhoog in het schijnsel van de straatlantaarn. Binnenin zat geen document of geld, maar een oude, vertrouwde sleutelhanger met een klein zilveren hartje eraan. Mijn adem stokte in mijn keel. Die sleutelhanger... die had ik jaren geleden aan iemand gegeven. I iemand van wie ik dacht dat hij voorgoed uit mijn leven verdwenen was.
De vader van mijn kind. "Waar hebben jullie dit gevonden?" vroeg ik met een ijselijke kou in mijn stem die alle warmte van het weerzien direct verdreef. De rechercheur keek me ernstig aan. "In de kluis van het jacht, samen met de echte handtekeningen van de advocaat en een bankrekening op naam van een man die blijkbaar al maanden op de achtergrond de touwtjes in handen had." Hij pauzeerde even om zijn woorden te laten bezinken.
"Het was geen toevallige ontvoering door een paar criminelen, mevrouw Jansen. Het was een zorgvuldig gepland complot. En de persoon die dit hele netwerk financierde... zat dichter bij u in de buurt dan u ooit had kunnen vermoeden." Ik keek naar meneer Van Dijk, wiens gezicht ineens betrok toen zijn eigen telefoon opnieuw begon te trillen in zijn zak. Het scherm lichtte fel op in het donker, en het nummer dat erop verscheen, deed mijn bloed in aderen stollen.
