DEEL 2: Het Verhoor in de Schaduw
De koude geur van de politieauto hing nog in mijn kleren toen we het bureau binnenkwamen. Mijn handen trilden zo hevig dat ik mijn eigen tas amper kon vasthouden. Meneer Van Dijk week geen seconde van mijn zijde, maar de aanwezigheid van de twee agenten voelde als een zware last op mijn schouders. Ze brachten mevrouw Kramer naar een aparte kamer, terwijl ik werd meegenomen naar een tl-verlichte ruimte met een simpele houten tafel en twee stoelen.
Een oudere rechercheur met een vermoeide blik en een donkere jas ging tegenover me zitten. Hij legde een notitieblok neer en keek me lang aan voordat hij iets zei. "Mevrouw Jansen," begon hij met een kalme maar doordringende stem, "wij begrijpen dat dit een nachtmerrie voor u is. Maar we moeten elk detail weten. Dit document dat in de verlaten auto is aangifte van afstand... uw handtekening staat erop." Ik schudde heftig mijn hoofd en voelde de tranen opnieuw branden achter mijn oogleden.
"Nee! Dat is vals! Ik heb nooit zoiets getekend! Ik zou mijn kind nooit opgeven, nooit van mijn leven!" De rechercheur knikte traag, alsof hij dit soort ontkenningen vaker hoorde. "Dat beweren ze allemaal in het begin," mompelde hij bijna tegen zichzelf. "Het probleem is dat de forensische afdeling zegt dat de handtekening digitale echtheidskenmerken vertoont die gekopieerd lijken te zijn van uw originele loonstrook of arbeidsovereenkomst." Mijn adem stokte.
Een arbeidsovereenkomst. Waar lag die? Die lag in het kantoor van het restaurant... in de persoonlijke kluis van mevrouw Kramer. Ik greep naar de rand van de tafel. "Zij heeft toegang tot al mijn papieren! Zij beheert de administratie van het personeel!" De rechercheur trok een wenkbrauw op en schreef iets op in zijn blocnote. Net op dat moment ging de deur open en stapte een jonge agente binnen.
Ze boog zich voorover en fluisterde iets in het oor van de rechercheur. Het gezicht van de man veranderde onmiddellijk. Hij keek me aan met een blik die me rillingen bezorgde. "Er is zojuist een pakketje afgeleverd bij het hoofdbureau," zei hij strak. "Geadresseerd aan u. En er zit iets in van uw dochter."
