Deel 6: Het verborgen testament
De geur van desinfectiemiddel en koffie in het politiebureau van Amsterdam-Centrum is scherp. Nadat de agenten mij hebben opgevangen en mijn verhaal over de aanval in het grachtenpand hebben aangehoord, word ik naar een kleine spreekkamer geleid. Niet veel later gaat de deur open en stapt advocaat Harrison binnen, vergezeld door een rechercheur in burger, inspecteur De Jong.
“Lucas, ben je gewond?” vraagt Harrison bezorgd terwijl hij op een stoel tegenover me gaat zitten. Ik schud mijn hoofd en haal het blauwe dossier tevoorschijn uit mijn rugzak. Ik leg het op tafel en vertel hen over Marcus en de bedreigingen van mijn vader. Inspecteur De Jong bladert door het dossier en zijn wenkbrauwen trekken zich steeds verder fronsend naar elkaar toe.
“Dit is explosief materiaal,” zegt hij ernstig. “Dit bewijst niet alleen grootschalige fraude, maar bevat ook medische rapporten over de laatste dagen van mevrouw Evelyn Vance. Hier staat zwart op wit dat er barbituraten in haar bloed zijn aangetroffen — stoffen die haar hartstilstand hebben geforceerd.” Een koude rilling trekt over mijn rug. Mijn eigen vader en moeder hebben oma vermoord om de volledige erfenis te bemachtigen voordat ze hun zoon kon aanwijzen als enige erfgenaam.
“Maar er is meer,” zegt advocaat Harrison zachtjes. Hij schuift een tweede, kleiner document naar voren dat onderin het dossier zat. “Dit is het werkelijke, ongerepte testament dat mevrouw Evelyn twee dagen voor haar overlijden heeft laten optekenen. Niet alleen laat ze alles na aan jou, Lucas... er is een clausule die specificeert dat elk lid van de familie Vance dat zich schuldig maakt aan bedrog, onmiddellijk wordt uitgesloten van elke vorm van compensatie, en dat hun eigen privé-vermogen in beslag wordt genomen.” De deur van de spreekkamer vliegt open. Inspecteur De Jong kijkt op naar een agent die buiten adem binnenkomt. “Inspecteur, we hebben een melding binnengekregen. De villa van Victor Vance staat in lichter laaie.”
