Deel 14: Een nieuwe dageraad aan de gracht
De rook en de geur van buskruit hangen in de kelder als inspecteur De Jong en een team van zwaarbewapende agenten de ruimte binnenstormen. Arthur de Witt probeert nog te vluchten richting de trap, maar wordt binnen enkele seconden tegen de grond gewerkt en in de boeien geslagen. Terwijl hij schreeuwend en tierend wordt afgevoerd, laat ik me trillend op een kist zakken.
Inspecteur De Jong steekt een hand naar me uit en helpt me overeind. “Alles in orde, Lucas? Je hebt ons precies op tijd bereikt met die GPS-tracker op je telefoon.” Ik knik, terwijl ik de zware map met bewijsmateriaal en de USB-stick stevig tegen mijn borst gedrukt houd. “Ja, inspecteur. Het is voorbij.” Drie maanden later is het imperium van de familie Vance volledig gezuiverd.
Mijn ouders zijn veroordeeld voor grootschalige fraude en medeplichtigheid aan moord, en Arthur de Witt wacht een celstraf van lange duur. Het landgoed is herbouwd en de naam Vance staat niet langer voor hebzucht en kilte, maar voor rechtvaardigheid. Ik sta op de stenen brug over de Herengracht, de ochtendzon breekt door de wolken en werpt een gouden gloed over het water en de historische gevels van Amsterdam. Mijn rugzak is leeg, maar mijn toekomst ligt open. Oma Evelyn had gelijk: de waarheid overwint altijd, al moet je er een hel voor doorstaan.
