Deel 12: Het Getuigenis van Els
Twee weken na de val van Marcus werd de voormalige HR-manager Els opgeroepen voor een uitgebreid verhoor op het hoofdbureau van de FIOD. Hoewel ze altijd had volgehouden dat ze slechts opdrachten uitvoerde van de raad van bestuur en niet direct betrokken was bij de vervalsing van mijn handtekening, bleek uit de digitale documenten die Daan had veiliggesteld dat ze een actieve rol had gespeeld bij het afdekken van de fraude.
Ik zat in de glazen spreekkamer naast het kantoor van de officier van justitie toen Els naar binnen werd geleid. Ze zag er vermoeid uit; haar haren zaten niet langer strak in de lak en haar mantelpakje leek haar opeens een maat te groot te zijn. Ze keek me aan door het glas, haar ogen vol bitterheid, maar ook vol erkenning dat haar imperium was ingestort.
‘Ze dacht dat ze onaantastbaar was,’ zei Sarah zachtjes naast me terwijl we door het venster keken. ‘Net als Marcus. Ze dachten dat de regels alleen voor anderen golden.’ ‘Het belangrijkste is dat de waarheid boven water is gekomen,’ antwoordde ik, terwijl ik het dossier op tafel dichte. ‘NovaCorp wordt volledig gereorganiseerd. De overheid heeft een externe commissie aangesteld om alle contracten door te lichten.’ Els zou een lange gevangenisstraf tegemoet gaan, net als de overige hoofdrolspelers in het witwasnetwerk.
Voor mij betekende dit dat mijn naam volledig werd gezuiverd. Mijn handtekening was weer van mij alleen, en geen enkele vervalste pas zou daar ooit nog verandering in kunnen brengen.
