Deel 9: Gevangen in de Loods
Ik drukte me plat tegen de wand van een grote metalen container, mijn ademhaling tot een minimum beperkend. Het licht van een zaklamp flitste door de duisternis op nog geen tien meter afstand van waar ik stond. Ik hoorde de voetstappen naderen, traag en methodisch, alsof iemand systematisch elke hoek van de loods aan het doorzoeken was.
"Bram," zei de koude stem opnieuw, scherp als een ijspegeltje. "Als je ons hebt belogen over die papieren, zal dat landhuis van je het enige zijn wat je nog overhoudt. En geloof me, je zult er niet lang van genieten."
"Nee, echt waar! Oom Ray had het er altijd over dat deze loods zijn veilige haven was!" verdedigde Bram zich met een bevende stem. Nu klonk er geen arrogantie meer in door, alleen maar pure angst. Hij besefte pas te laat in wat voor wespennest hij zich had gewerkt door te gokken op de verkeerde paarden in de haven.
Ik wist dat ik hier niet kon blijven wachten. Als ze deze rij containers zouden controleren, zouden ze me binnen de minuut vinden. Ik keek om me heen. Vlakbij was een oude ladder die leidde naar een verhoogd kantoorplatform dat ergens in de jaren zeventig tegen de wand van de loods was gebouwd, zo'n vier meter boven de grond.
Zonder te aarkelen zette ik het op een lopen, zo stil mogelijk over het betonnen grind. Ik greep de metalen sporten van de ladder en klom naar boven, hand over hand, tot ik me kon verschuilen achter een reling van roestig gaas op het platform. Beneden hoorde ik een scherpe kreet.
"Hé! Wat was dat geluid?!" riep de handlanger.
In een flits schenen de zaklampen omhoog richting de ladder. Het licht strekte zich over de lege sporten, en toen zag een van hen de schaduw van mijn jas wegschieten naar het verhoogde kantoor.
"Daarboven! Ze is op het platform!" brulde de man.
Ik rende het stoffige kantoor binnen, waar dossiers en oude kantoormeubels lagen bedekt onder een dikke laag stof. De deur naar buiten aan de achterkant van het platform was vergrendeld met een dik hangslot. Ik zat in een doodlopende hoek. Beneden hoorde ik zware stappen de ladder op komen stormen. Het hout en metaal kraakten onder het gewicht van de achtervolgers.
