TEIL 6
Het bleef doodstil in de keuken. Het enige geluid dat te horen was, was het zachte ruisen van de koelkast en de luide, onregelmatige ademhaling van Julian. Zijn ogen puilden bijna uit hun kassen toen de woorden van de bankmedewerker tot hem doordrongen. "Wat... wat heb je gedaan?", stotterde Julian, terwijl al de arrogantie uit zijn stem verdween en plaats maakte voor pure paniek.
Hij greep naar zijn telefoon en begon koortsachtig op het scherm te tappen om zijn bank-app te openen. "Dit is een zieke grap. Je kunt onze rekeningen niet zomaar blokkeren!" Ik legde mijn telefoon op het aanrecht, mijn armen gekruist over mijn borst. "Probeer het maar," zei ik met een ijzige kalmte. "Log maar in op de rekening waarvan jij dacht dat we hem samen deelden.
Je zult zien dat je paswoord niet meer werkt, net zomin als je pinpas." Julian tikte als een bezetene op zijn scherm, zijn vingers trilden zo hevig dat hij zijn eigen pincode verkeerd invoerde. Na de derde mislukte poging verscheen er een rode foutmelding op zijn display: Account tijdelijk geblokkeerd vanwege ongeautoriseerde toegang. Hij keerde mij een geschokt gezicht toe, waarin alle kleur inmiddels was weggetrokken.
"Je hebt... je hebt me buitengesloten? Van onze eigen rekening?!" Evelyn stormde naar voren, haar gezicht verwrongen van blinde woede. "Ben je helemaal gek geworden?!" schreeuwde ze, terwijl ze met haar vinger naar mijn neus wees. "Hoe durf je zo met mijn zoon om te gaan! Hij is een hardwerkende man! Jij parasiteert op zijn leven, en nu durf je hem af te snijden van zijn eigen geld?!
Zet die rekening per direct weer open, of ik zorg ervoor dat je op straat komt te staan!" Ik keerde mij langzaam om naar Evelyn, mijn blik zo koud en meedogenloos als een ijsrots. Ik stapte een centimeter naar voren, waardoor zij instinctief een stap terugdeinsde. "Op straat?" zei ik zacht, met een gevaarlijke ondertoon in mijn stem. "Dit hele huis staat op mijn naam, Evelyn.
Elke steen, elke tegel, elke schroef in dit gebouw is betaald met mijn geld, mijn bloed en mijn opofferingen in het leger. Jullie staan niet op het punt om mij op straat te zetten. Jullie staan op het punt om te ontdekken wat er gebeurt als je de verkeerde persoon tot het uiterste drijft."
