TEIL 14
De rit terug naar Fort Myer verliep in absolute stilte, afgezien van de gerichte radioberichten van de militaire inlichtingendienst die door de luidsprekers knetterden. Toen ik de commandokamer binnenstormde, hingen alle schermen vol met netwerkgrafieken, bankafschriften en onderschepte communicatielijnen. Generaal Vance stond bij het centrale smartboard, omringd door drie geklede officieren van de contraspionage.
Toen ik binnenkwam, draaide hij zich om en legde een dik dossier op tafel. "Colonel Miller, goed dat u er bent," zei hij ernstig. "We hebben de harde schijven die in uw woning zijn veiliggesteld geanalyseerd. Niet alleen vonden we daar de gestolen plannen van uw nieuwe commando, maar ook een financieel transactieoverzicht dat bewijst dat Evelyn maandelijks grote sommen geld ontving van een offshore-rekening." Ik sloeg het dossier open en scande de papieren.
Mijn ogen vernauwden zich toen ik de naam van de begunstigde zag staan: een sch shellbedrijf dat direct werd beheerd door niemand minder dan Arthur Sterling, de voormalige mentor en huidige staatssecretaris van Defensie – en nota bene de politicus die mij destijds had voorgedragen voor deze positie, ogenschijnlijk als mentor, maar in werkelijkheid om mij te gebruiken als pion binnen zijn eigen corrupte netwerk.
Hij dacht dat hij mij via Julian en Evelyn volledig onder controle kon houden: als ik niet zou gehoorzamen aan het huishoudelijke juk, zouden ze mijn carrière vernietigen; en als ik wel zou gehoorzamen, zou ik blind de staatsgeheimen aan hun doorgeven. "Ze dachten dat ze mij konden bespelen als een marionet," fluisterde ik, terwijl een ijskoude glimlach op mijn lippen verscheen.
"Ze hadden geen flauw idee dat ze de verkeerde soldaat hadden gekozen om te chanteren." Generaal Vance knikte vastberaden. "De arrestatiebevelen voor Sterling en zijn handlangers liggen klaar, Colonel. Maar aangezien het om een hooggeplaatste politicus gaat, hebben we iemand nodig die de operatie leidt zonder dat het uitlekt naar de pers. Ben je er klaar voor om de grootste spionagezaak van dit decennium eigenhandig op te rollen?" Ik keerde mijn blik naar het hoofdscherm, waar de naam van Arthur Sterling groot oplichtte, en knikte langzaam, terwijl mijn kale hoofd glansde onder het felle tl-licht van de commandobunker. "Geef me de leiding, Generaal," zei ik zacht. "Ik zal ervoor zorgen dat niemand van hen ooit nog de kans krijgt om iemand te breken."
