TEIL 5
Julian lachte minachtend, een korte, cynische snurk die door de kamer galmde. "Een probleem? Wij hebben geen enkel probleem, schat. Het enige probleem hier ben jij en je opvliegende, arrogante houding." Evelyn knikte instemmend en stak haar kin uit. "Precies. Je bent vergeten wie de broek aanheeft in dit gezin. Een vrouw dient haar man en diens familie te respecteren, niet te concurreren met hen." Ik stond langzaam op uit het bed.
Zonder mijn haar zag ik er angstaanjagend uit, kaal en meedogenloos, mijn ogen volkomen leeg van warmte. Ik liep naar de kast, trok mijn strakke pantalon en een eenvoudig overhemd aan, en negeerde hen volledig terwijl ik langs hen heen liep naar de keuken. "Waar denk jij naartoe te gaan?", riep Julian geïrriteerd toen hij mij volgde. "We zijn nog niet klaar met dit gesprek!" Ik draaide me om bij het aanrecht, pakte mijn telefoon en hield hem terloops omhoog.
"Klopt," zei ik kalm. "Jullie zijn zeker nog niet klaar. Maar de bank blijkbaar wel." Julian fronste zijn wenkbrauwen. "Wat bedoel je in godsnaam met de bank?" Zonder te antwoorden drukte ik op luidspreker en belde ik het nummer van de klantenservice van onze hypotheekverstrekker. Na enkele seconden nam een beleefde medewerker op. "Goedendag, met mevrouw Miller.
Ik bel om te controleren of de automatische incasso voor de hypotheek van deze maand is tegengehouden." De stem aan de andere kant antwoordde direct: "Ja, mevrouw Miller, dat klopt. Zoals u om drie uur vannacht online heeft verzocht, zijn alle automatische betalingen, inclusief de autolening en de zorgverzekering, per direct bevroren vanwege verdachte activiteiten." Ik keerde mijn blik naar Julian, wiens gezicht lijkbleek werd. Evelyn hield haar adem in. Dit was nog maar het begin van de vernietiging.
