Deel 13: De onthulling van de rechercheur
De rechercheur, die zich voorstelde als Inspecteur van Dalen, nam me mee naar de achterbank van een politieauto om me weg te trekken uit de koude chaos van de loods. Elena zat voorin met een rechercheur te praten. Van Dalen deed de deur dicht, waardoor het geluid van de sirenes werd gedempt, en pakte een klein, verzegeld plastic zakje uit zijn jaszak.
Daarin zat een USB-stick. ‘Dit,’ zei van Dalen terloops terwijl hij het zakje voor mijn ogen hield, ‘heeft Larry twee uur voor zijn dood naar ons bureau gestuurd via een gecodeerde verbinding. Hij wist dat ze achter hem aan zouden zitten.’ Ik staarde naar de USB-stick, mijn hoofd tollde. ‘Maar... Larry was toch dood? Waarom zei iedereen dat hij vermoord was?’ Van Dalen zuchtte en schudde zijn hoofd.
‘Nee, Sarah. Larry was niet dood. Het lichaam in die kist op het kerkhof was van een andere man, een zwerver die een natuurlijke dood was gestorven. Larry heeft zijn eigen dood in scène gezet om zijn achtervolgers op een dood spoor te zetten. Maar toen de mannen in het grijze pak achterdochtig werden, is hij werkelijk in de val gelokt in die havenloods.’ Mijn hart sloeg over.
Larry leefde dus echt niet meer nu, maar hij had zijn dood in scène gezet om mij te beschermen en de echte schuldigen te ontmaskeren. ‘En die brief... en dat huwelijk?’ vroeg ik hees. Van Dalen keek me aan met een mengeling van respect en medelijden. ‘Dat huwelijk was geen grap, Sarah. Volgens de wet ben je zijn enige erfgename. Niet alleen van zijn schulden, maar ook van het vermogen dat hij jarenlang heeft verstopt om het terug te geven aan de gedupeerden.’ Hij legde een hand op mijn schouder.
‘En op die USB-stick staat niet alleen bewijs tegen de corrupte directeuren... er staat ook een persoonlijke boodschap op, speciaal voor jou.’ Mijn handen begonnen te beven. Ik nam de USB-stick aan, wist nog steeds niet of ik kon geloven wat er gebeurde, en wist dat de volgende stap mijn leven voorgoed zou veranderen...
