Deel 7: De Komst van de Reus
Het geronk van de helikopter rotorbladen trilde door de ruiten van Thorne Manor. Elias stond nog steeds bij het open raam en keek naar beneden, waar de zwarte helikopter van Victor Vance zich op het grasveld naast de perfect aangelegde tuinen had genesteld. Dit was niet zomaar een vriendschappelijk bezoek; dit was een teken van extreme paniek bij de projectontwikkelaar.
Sarah snelde naar het raam, haar gezicht vertrokken van angst en ongeloof. Ze zag hoe Vance uit de helikopter stapte, vergezeld door twee mannen in dure pakken die er niet uitzagen als zakenpartners, maar als handlangers met louche connecties.
“Wat… wat doet hij hier al om deze tijd?” fluisterde Sarah, meer tegen zichzelf dan tegen Elias.
Elias antwoordde niet, maar glimlachte flauwtjes. Hij wist precies wat er aan de hand was. In de financiële wereld reageren mannen zoals Victor Vance niet op emotie, maar op risico. En het risico dat Elias zojuist had geactiveerd – via de geavanceerde kanalen van de militaire inlichtingendienst en zijn juridische adviseurs – was dat alle bankrekeningen en zakelijke tegoeden van Vance en Sarah tijdelijk werden bevroren op verdenking van fraude, vervalsing en witwassen.
Beneden werd de zware voordeur van het landhuis met een harde klap opengetrapt. Zware voetstappen stampelden over de marmeren vloer van de hal, rechtstreeks naar de trap die naar de studeerkamer leidde.
“Sarah! Sarah, waar ben je in godsnaam?!” klonk de woedende, paniekerige stem van Victor Vance door het huis.
Voordat Sarah kon reageren, werd de deur van de studeerkamer opengeduwd. Vance stond in de deuropening, zijn gezicht rood aangelopen van woede en spanning, met zijn twee handlangers vlak achter zich. Hij zag Sarah staan, en daarna viel zijn blik op Elias, die rustig bij het bureau stond te wachten met de documenten in zijn hand.
“Wie is deze zwerver weer?!” snauwde Vance, terwijl hij naar Elias wees. “Sarah, je zei toch dat hij geen enkel gevaar vormde?! Mijn accountants bellen me net wakker! Al onze rekeningen zijn bevroren! De overheid voert een onverwachte audit uit op al onze projecten in de regio! Onze hele investering van twintig miljoen staat op het spel!”
Sarah wankelde achteruit. Ze keerde haar paniekerige blik van Vance naar Elias. “Jij… jij hebt dit gedaan… in die paar uur dat je terug bent?!”
Elias liep langzaam naar voren, zijn handen nonchalant in de zakken van zijn broek. Hij keek de machtige projectontwikkelaar recht in de ogen aan, zonder een greintje angst.
“In het leger leer je dat je nooit de verdediging van de vijand moet onderschatten,” zei Elias met een ijzige rust. “En jij, Vance, hebt je inlaat met de verkeerde familie.”
Vance’s gezicht betrok. Hij gebaarde naar zijn twee handlangers in pak. “Pak die vent op. Gooi hem van het landgoed af. En zorg ervoor dat hij nooit meer terugkomt.”
De twee mannen stapten naar voren, hun knokkels krakend, ervan overtuigd dat een man in burgerkleding geen partij zou zijn voor professionele spieren. Maar ze hadden geen idee dat de man tegenover hen een van de meest gevreesde overlevings- en gevechtsexperts van de strijdkrachten was geweest.
Elias ademde diep in. Het moment van woorden was voorbij. Nu spraken de daden...
* * *
