DEEL 17 — HET LAATSTE SPEL
Drie dagen later.
Washington D.C.
Ik zat in een beveiligde vergaderzaal van het Pentagon.
Op de grote schermen verschenen satellietbeelden, onderschepte berichten en foto's van tientallen geheime locaties.
Midden op het scherm stond één naam.
BLACK HORIZON
De minister van Defensie keek mij ernstig aan.
"We hebben jarenlang gedacht dat Phoenix de grootste bedreiging was."
"Dat was een vergissing."
"Black Horizon heeft regeringen geïnfiltreerd, oorlogen gefinancierd en inlichtingen verkocht aan de hoogste bieder."
Hij klikte naar de volgende dia.
Een recente foto van Michael verscheen.
Hij leefde.
Hij zat vast in een onbekende ondergrondse faciliteit.
Mijn vuisten balden zich.
"Waar is hij?"
"Dat weten we niet."
"Maar we hebben wel een signaal onderschept."
Marcus legde een audiobestand op tafel.
Een vervormde stem klonk door de luidsprekers.
"Generaal Lane."
"Kom alleen."
"Dan krijgt u uw man terug."
Nathan schudde direct zijn hoofd.
"Dat is een val."
"Dat weet ik," antwoordde ik.
"Maar ik ga toch."
Diezelfde avond vertrok ik alleen.
Volgens de coördinaten lag de ontmoetingsplaats op een verlaten eiland, tientallen kilometers uit de kust.
Een oude marinebasis.
Verlaten sinds de Koude Oorlog.
Toen ik de commandobunker binnenliep, stond er slechts één stoel.
En één monitor.
Het scherm sprong aan.
Een man in een donker pak verscheen.
Zijn gezicht bleef verborgen in de schaduw.
"Welkom, Generaal."
"Ik ben de oprichter van Black Horizon."
"De wereld kent mij onder veel namen."
"Maar voor u..."
"...ben ik gewoon Director Zero."
Hij drukte op een knop.
Een livebeeld verscheen.
Michael zat vastgebonden aan een stoel.
Hij leefde.
Maar zag er uitgeput uit.
Mijn hart brak.
"Laat hem gaan."
Director Zero glimlachte.
"Dat hangt van u af."
Hij legde een klein metalen doosje op tafel.
"Hierin zit een sleutel."
"Niet voor een deur."
"Voor een bestand."
"Het enige bestand dat Black Horizon kan vernietigen."
Ik fronste.
"Waarom ik?"
"Omdat alleen uw biometrische gegevens de beveiliging kunnen openen."
Hij leunde naar voren.
"U hebt één keuze."
"Red uw man..."
"Of vernietig Black Horizon."
Op dat moment hoorde ik achter mij een bekende stem.
"Evelyn..."
Ik draaide me om.
Michael stond in de deuropening.
Vrij.
Met een pistool in zijn hand.
Hij keek me aan.
Toen richtte hij zijn wapen...
niet op mij...
maar op Director Zero.
"Dit eindigt hier."
EINDE DEEL 17 — WORDT VERVOLGD...
