DEEL 15 — De waarheid achter Lotte
Niemand zei iets.
Het scherm bleef branden.
De naam stond er nog steeds.
PROJECT AURORA — VERBORGEN DIRECTEUR
DIRECTEUR: LOTTE VERMEER
* * *
Sara voelde haar hart breken.
Niet omdat ze bang was voor haar dochter.
Maar omdat ze niet begreep hoe dit mogelijk was.
* * *
“Mijn dochter…”
fluisterde ze.
“Hoe kan dit?”
* * *
Lotte keek naar het scherm.
De tranen stonden in haar ogen.
“Ik weet het niet.”
* * *
Adrian glimlachte.
“Maar ik wel.”
* * *
Iedereen keek naar hem.
* * *
“Jullie hebben altijd gedacht dat Aurora een organisatie was die kinderen gebruikte.”
Hij liep langzaam door de kamer.
“Maar jullie hebben nooit begrepen hoe het echt begon.”
* * *
Daniel keek hem wantrouwig aan.
“Leg het uit.”
* * *
Adrian wees naar Lotte.
“Het project had nooit een leider nodig.”
“Het had een opvolger nodig.”
* * *
Sara schudde haar hoofd.
“Ze was een baby.”
* * *
“Precies.”
zei Adrian.
“Daarom was ze perfect.”
* * *
Iedereen werd stil.
* * *
“Een volwassen persoon heeft herinneringen, emoties, angsten en overtuigingen.”
“Maar een kind…”
Hij keek naar Lotte.
“Een kind kan alles opnemen.”
* * *
Sara werd woedend.
“Ze is geen computer.”
* * *
“Nee.”
zei Adrian rustig.
“Ze is iets veel zeldzamers.”
* * *
Lotte keek hem aan.
“Wat heb je met mij gedaan?”
* * *
Adrian antwoordde:
“Wij hebben niets met jou gedaan.”
“Wij hebben alleen gekeken wat er gebeurde.”
* * *
Thomas lachte bitter.
“Je liegt.”
* * *
Adrian draaide zich naar hem.
“Jij begrijpt het nog steeds niet.”
* * *
Hij wees naar de dossiers.
“Lotte was niet gemaakt om Aurora te leiden.”
“Ze was gemaakt om Aurora te beoordelen.”
* * *
Agent De Vries fronste.
“Beoordelen?”
* * *
Adrian knikte.
“Het systeem verzamelde twintig jaar lang gegevens.”
“Over kinderen.”
“Over gedrag.”
“Over herinneringen.”
“Over keuzes.”
* * *
Hij keek naar Lotte.
“En toen ze oud genoeg was…”
* * *
Hij stopte.
* * *
“Moest zij beslissen of Aurora moest blijven bestaan.”
* * *
De kamer werd stil.
* * *
Sara keek naar haar dochter.
“Hebben ze jou dit laten doen?”
* * *
Lotte schudde langzaam haar hoofd.
“Ik wist het niet.”
* * *
Ze keek naar haar handen.
“Ik dacht altijd dat ik gewoon vreemde herinneringen had.”
* * *
Emma stapte naar voren.
“Dat was de grootste fout van Aurora.”
* * *
Iedereen keek naar haar.
* * *
“Ze dachten dat ze haar konden programmeren.”
“Maar ze vergaten iets.”
* * *
“Wat?”
vroeg Daniel.
* * *
Emma keek naar Lotte.
“Een kind leert niet alleen van wat mensen doen.”
“Een kind leert ook van liefde.”
* * *
Sara begon opnieuw te huilen.
* * *
Adrian keek geïrriteerd.
“Sentimentele onzin.”
* * *
Maar Lotte keek hem recht aan.
* * *
“Nee.”
* * *
Haar stem was sterker dan ooit.
* * *
“Dat is precies waarom jullie verloren hebben.”
* * *
Adrian keek haar aan.
“Waarom?”
* * *
“Omdat jullie alles hebben gemeten.”
“Mijn geheugen.”
“Mijn intelligentie.”
“Mijn reacties.”
* * *
Ze wees naar haar moeder.
* * *
“Maar jullie hebben nooit gemeten hoeveel iemand van mij kon houden.”
* * *
Een stilte.
* * *
Voor het eerst had Adrian geen antwoord.
* * *
Toen klonk er plotseling een alarm.
Niet vanuit het huis.
Maar vanuit alle computers.
* * *
Een bericht verscheen.
* * *
EVALUATIE VOLTOOID
RESULTAAT: MENSELIJKE FACTOR OVERWINT
* * *
Adrian verstijfde.
* * *
“Nee.”
* * *
Hij liep naar het scherm.
“Dit kan niet.”
* * *
Thomas keek hem aan.
“Het systeem heeft gekozen.”
* * *
Adrian draaide zich boos om.
“Het systeem bestaat dankzij mij.”
* * *
Lotte schudde haar hoofd.
“Nee.”
* * *
Iedereen keek naar haar.
* * *
“Het systeem bestond dankzij mij.”
* * *
Ze liep naar de computer.
Haar kleine vingers raakten het toetsenbord.
* * *
“Vanaf mijn geboorte heeft Aurora mijn herinneringen opgeslagen.”
* * *
Ze keek naar Adrian.
“Maar jullie maakten één fout.”
* * *
“Jullie dachten dat herinneringen alleen informatie waren.”
* * *
Ze glimlachte verdrietig.
* * *
“Maar herinneringen zijn ook gevoelens.”
* * *
Het scherm veranderde.
Alle bestanden begonnen te verdwijnen.
* * *
PROJECT AURORA — VERWIJDERING GESTART
* * *
Adrian werd bleek.
* * *
“Stop.”
* * *
Hij liep naar voren.
Maar Agent De Vries hield hem tegen.
* * *
“Het is voorbij.”
* * *
Adrian keek naar Lotte.
“Je vernietigt iets wat de mensheid kan veranderen.”
* * *
Lotte antwoordde:
“Misschien.”
* * *
Ze keek naar haar moeder.
“Maar geen enkele toekomst is het waard als kinderen ervoor moeten lijden.”
* * *
Een voor een verdwenen de dossiers.
* * *
SUBJECT 001 — VERWIJDERD
SUBJECT 003 — BESCHERMD
SUBJECT 004 — VRIJ
* * *
Sara sloeg haar handen voor haar gezicht.
Voor het eerst in jaren voelde ze iets wat ze bijna vergeten was.
Vrijheid.
* * *
Maar toen…
stopte het systeem.
* * *
Een laatste bestand verscheen.
* * *
PROJECT AURORA — OORSPRONG
* * *
Iedereen keek verbaasd.
* * *
“Er is nog iets.”
zei Daniel.
* * *
Lotte keek naar het scherm.
“Ik heb dit bestand nooit gezien.”
* * *
Ze opende het.
* * *
Een oude video verscheen.
Veel ouder dan alle andere.
* * *
Een man zat voor de camera.
Zijn gezicht was onbekend.
Maar zijn stem…
liet iedereen verstijven.
* * *
“Ik ben de oorspronkelijke maker van Aurora.”
* * *
Robert keek geschokt.
“Dat kan niet.”
* * *
De man ging verder.
* * *
“Als iemand deze opname ziet…”
“Betekent dit dat Aurora is gevallen.”
* * *
Een stilte.
* * *
“Maar er is één waarheid die niemand ooit mocht weten.”
* * *
Hij keek recht in de camera.
* * *
“Aurora begon niet met Sara.”
* * *
Iedereen hield zijn adem in.
* * *
“Niet met Lotte.”
* * *
Een pauze.
* * *
“Niet met kinderen.”
* * *
De man fluisterde:
* * *
“Aurora begon met een experiment op één persoon.”
* * *
Het beeld zoomde in.
* * *
Een naam verscheen.
* * *
OORSPRONKELIJK SUBJECT: ADRIAN VALE
* * *
Iedereen keek naar Adrian.
* * *
Zijn gezicht verloor alle kleur.
* * *
“Dat…”
fluisterde hij.
* * *
“Dat bestand mocht nooit bestaan.”
* * *
Lotte keek hem aan.
* * *
En toen begreep iedereen eindelijk de waarheid.
* * *
Adrian was niet degene die Aurora had gebouwd.
* * *
Hij was het eerste slachtoffer.
* * *
EINDE DEEL 15 — Wordt vervolgd…
