DEEL 11 — Het eerste experiment
De voetstappen kwamen langzaam dichterbij.
Iedereen stond stil.
Niemand wist wie er achter de deur stond.
Maar één ding was duidelijk.
Deze keer ging het niet om Lotte.
Niet om Finn.
Niet om Project Aurora.
Het ging om Sara.
* * *
Agent De Vries richtte zijn zaklamp op de deur.
Zijn hand ging naar zijn wapen.
“Blijf achter mij.”
Sara hield Lotte stevig vast.
Maar haar blik bleef op het scherm gericht.
Op de woorden die haar hele leven hadden veranderd.
SUBJECT 001 — SARA VERMEER
* * *
“Dat is onmogelijk.”
fluisterde Sara.
“Ik ben nooit onderdeel geweest van een experiment.”
Elena keek haar aan.
“Dat dacht je.”
* * *
Sara draaide zich boos naar haar om.
“Jij wist dit al die tijd?”
Elena antwoordde niet meteen.
“Je herinneringen werden niet verwijderd.”
“Ze werden afgesloten.”
* * *
Daniel keek geschokt.
“Wacht.”
“Je bedoelt dat Sara alles nog steeds weet?”
Elena knikte.
“Diep vanbinnen.”
“Maar haar hersenen hebben het beschermd.”
* * *
Thomas lachte zacht.
“Dus al die jaren…”
Hij keek naar Sara.
“Was jij degene die alles begon?”
* * *
Sara keek hem vol woede aan.
“Zeg dat nooit meer.”
* * *
Op dat moment ging de deur open.
Iedereen draaide zich om.
Een man stapte naar binnen.
Oud.
Vermoeid.
Maar met een gezicht dat Sara onmiddellijk herkende.
* * *
Ze verstijfde.
“Nee…”
De man keek haar aan.
“Hallo, Sara.”
* * *
Daniel deed een stap achteruit.
“Dat kan niet.”
Agent De Vries keek naar hem.
“Wie is dat?”
* * *
Sara fluisterde:
“Mijn vader.”
* * *
Niemand bewoog.
* * *
“Maar hij is dood.”
zei Thomas.
De man glimlachte zwak.
“Dat is wat ze iedereen hebben laten geloven.”
* * *
Sara keek hem aan met tranen in haar ogen.
“Waarom?”
“Waarom heb je me verlaten?”
* * *
De man keek naar Lotte.
Toen naar de documenten.
“Omdat ik wist wat ze met je zouden doen.”
* * *
Elena werd plotseling boos.
“Je had nooit terug mogen komen.”
De man keek haar aan.
“Jij had nooit met kinderen mogen experimenteren.”
* * *
Agent De Vries keek tussen hen heen en weer.
“Wie bent u precies?”
De man antwoordde:
“Mijn naam is Robert Vermeer.”
“Ik was één van de oprichters van Project Aurora.”
* * *
Iedereen zweeg.
* * *
Sara voelde zich misselijk.
“Je was onderdeel hiervan?”
Robert keek naar haar.
“Ja.”
“Maar ik probeerde het te stoppen.”
* * *
“Elke ouder zegt dat.”
zei Sara bitter.
* * *
Robert knikte.
“Daarom begrijp ik jouw woede.”
* * *
Hij liep langzaam naar de computer.
“Maar er is iets wat jullie nog niet weten.”
Hij wees naar Sara.
“Zij was niet gekozen omdat ze speciaal geboren was.”
* * *
“Waarom dan?”
vroeg Daniel.
* * *
Robert keek naar Sara.
“Omdat ze de enige was die Aurora kon vernietigen.”
* * *
De kamer werd stil.
* * *
“Elena en de anderen dachten dat Sara een perfect experiment zou worden.”
“Maar ze maakten één fout.”
“Ze onderschatten haar.”
* * *
Sara keek hem aan.
“Wat heb je met mij gedaan?”
Robert slikte.
“Ik heb je herinneringen verborgen.”
“Niet om je pijn te doen.”
“Maar om je te beschermen.”
* * *
Sara schudde haar hoofd.
“Je nam mijn leven van mij af.”
* * *
“Ik weet het.”
zei Robert zacht.
“En dat is iets wat ik nooit kan terugdraaien.”
* * *
Plotseling begon het scherm opnieuw te knipperen.
Een nieuw bestand verscheen.
AURORA — OORSPRONKELIJKE DOELSTELLING
Robert keek ernaar.
Zijn gezicht veranderde.
“Nee.”
* * *
Elena glimlachte.
“Je dacht dat je alles had verborgen.”
* * *
Robert staarde naar het scherm.
“Dit bestand bestond niet.”
* * *
Elena antwoordde:
“Omdat ik het verborgen hield.”
* * *
Agent De Vries keek naar het scherm.
“Wat staat erin?”
* * *
Robert zei niets.
Dus las de agent het hardop.
* * *
Project Aurora begon niet met kinderen.
Het begon met één volwassen proefpersoon.
Naam: Sara Vermeer.
Doel: creëren van een mens met volledige genetische aanpassing en onbeperkte geheugenopslag.
* * *
Iedereen keek naar Sara.
* * *
Lotte pakte haar moeders hand.
“Mama…”
Sara kon niets zeggen.
* * *
Robert fluisterde:
“Je was nooit het slachtoffer van Aurora.”
* * *
“Je was het eerste succes.”
* * *
Een koude stilte vulde de kamer.
* * *
Thomas keek plotseling naar de deur.
“Wacht.”
Iedereen keek naar hem.
* * *
“Als Sara het eerste succes was…”
Hij wees naar de dossiers.
“Dan betekent dat…”
Hij stopte.
* * *
Daniel begreep het eerst.
“De kinderen…”
* * *
Robert knikte langzaam.
“Zijn niet de experimenten.”
* * *
“Ze zijn de volgende generatie.”
* * *
Sara keek naar Lotte.
“Wat bedoel je?”
* * *
Robert antwoordde:
“Lotte, Finn en de anderen…”
“Zijn geboren uit mensen die Aurora al had aangepast.”
* * *
Niemand sprak.
* * *
Toen klonk er opnieuw een geluid buiten.
Maar deze keer waren het geen voetstappen.
Het waren meerdere stemmen.
Veel mensen.
* * *
Agent De Vries keek door het raam.
Zijn gezicht werd bleek.
“Er staan tientallen mensen buiten.”
* * *
Elena glimlachte.
“Ze zijn gekomen.”
* * *
“Wie?”
vroeg Sara.
* * *
Elena keek naar haar.
“De mensen die Project Aurora altijd hebben gefinancierd.”
* * *
De lichten gingen plotseling weer aan.
Op alle schermen verscheen hetzelfde bericht.
* * *
FASE 3 — START
ALLE SUBJECTEN WORDEN TERUGGEHAALD.
* * *
Sara keek naar Lotte.
Naar Finn.
Naar haar familie.
* * *
En toen begreep ze het.
De nacht waarin haar kinderen bijna werden meegenomen…
was niet het einde van de nachtmerrie.
Het was het begin.
* * *
EINDE DEEL 11 — Wordt vervolgd…
