Deel 3: Het Verborgen Vergift
Mijn blik bleef geplakt op het stilstaande beeld dat de agent op zijn telefoon had gepauzeerd. Ik zoomde in op de hoek van het aanrecht, vlak naast de gootsteen. Daar stond een klein, bruin glazen flesje met een wit etiket waarop met rode letters een waarschuwing stond gedrukt. Het was geen schoonmaakmiddel. Het was een zwaar kalmerend middel, een medicijn dat uitsluitend op recept verkrijgbaar was en dat ik absoluut niet kende.
“Kijk hier naar,” zei ik met een schorre stem tegen de agent, terwijl ik met een trillende vinger naar het scherm wees. “Wat is dit? Dit hoort hier niet te staan. Wij hebben dit soort medicijnen nooit in huis gehad.”
De agent boog zich dieper over het scherm. Zijn ogen vernauwden zich. Hij pakte een notitieblok uit zijn borstzak en schreef snel iets op. “Weet u zeker dat dit niet van u of uw vrouw is? Heeft een van jullie medische klachten waarvoor dit is voorgeschreven?”
“Nee,” antwoordde ik beslist, terwijl mijn hartslag in mijn keel klopte. “Ik ben volkomen gezond, en mijn vrouw… voor zover ik wist, gebruikte ze alleen wat lichte ontspannende middelen voor haar slaap, maar zeker geen zware farmaceutische substanties van dit kaliber.”
Plotseling vielen de puzzelstukjes met een angstaanjagende snelheid op hun plek. De onvoorspelbare woede-uitbarstingen van mijn vrouw de laatste maanden. Haar extreme stemmingswisselingen, het plotselinge vergeten van simpele dingen, en bovenal de abnormale diepe slaap waarin onze dochter soms verkeerde op dagen dat ze zich niet lekker voelde. Zou het kunnen dat... Nee, de gedachte was te gruwelijk om te formuleren. Kon een moeder haar eigen kind bewust verdoven?
De agent leek dezelfde verschrikkelijke conclusie te trekken. “Dit verandert het onderzoek naar een heel ander niveau, meneer De Vries. Als dit middel in het lichaam van uw dochter wordt aangetroffen, spreken we niet meer enkel over fysieke mishandeling, maar over poging tot toediening van schadelijke stoffen met voorbedachten rade.”
Mijn maag keerde zich om. Ik rende bijna naar de gang van de ziekenhuiskamer om frisse lucht te krijgen, maar ik hield me in om mijn dochter niet wakker te maken. Terwijl de agent direct contact opnam met het politiebureau om een spoedzoeking in onze woning te bevelen, voelde ik een koude rilling over mijn rug lopen. Mijn vrouw was nog steeds in het huis. Wat was ze daar aan het verbergen voordat de politie arriveerde?
