Deel 13: Het Web Sluit Zich
De agent legde direct zijn hand op de schouder van Mark. “Mark van der Berg, vermoed ik? U wordt gevorderd om mee te werken aan het lopende onderzoek naar grootschalige oplichting, valsheid in geschrifte en medeplichtigheid aan kindermishandeling.”
Mark deed geen enkele poging om te ontkomen. Hij liet zijn schouders hangen alsof er een enorme last van hem afviel. Terwijl de agenten hem in de boeien sloegen en naar buiten begeleidden, keek hij me nog één keer aan met een blik vol diepe spijt. “Het spijt me, Thomas. Ik had je dit meteen moeten vertellen.”
De deur viel achter hen dicht, en ik bleef alleen achter in de kamer met Lente, die in haar slaap zachtjes mompelde en zich omdraaide. De onthullingen van die nacht stapelden zich op als een lawine die niet meer te stoppen was. Mijn huwelijk was een leugen geweest, mijn schoonfamilie een crimineel syndroom, en zelfs mijn vertrouwde zakenpartner bleek verstrikt te zijn geraakt in het web van bedrog dat Sofie had gesponnen.
Ik zakte terug op de stoel, uitgeput tot op het bot. Mijn lichaam schreeuwde om slaap, maar mijn geest bleef op volle toeren draaien. Ik pakte de USB-stick op die Mark op het nachtkastje had achtergelaten. Wat stond daarop? Was dit het definitieve bewijs dat het valse testament ontmaskerde en Sofie voor langere tijd achter de tralies zou houden?
Met trillende vingers schoof ik de USB-stick in mijn eigen laptop die ik in mijn werktas bij me had. Het scherm lichtte op in het donker. Er verscheen één enkel bestand met een beveiligd wachtwoord. Terwijl ik naar het invoerveld keek, herinnerde ik me een datum die alleen mijn vader en ik echt waardeerden: de dag dat we samen ons eerste huis kochten.
Ik typte de cijferreeks in en drukte op enter. Het bestand opende zich direct. Wat ik op het scherm zag verschijnen, tartte werkelijk alle verbeelding en legde de allerlaatste, meest duistere laag van het complot bloot...
