Deel 15: Een Nieuwe Morgen
De volgende ochtend brak de zon door de grote ramen van het ziekenhuis. Het licht scheen zachtjes over het gezicht van Lente, die haar ogen opende en voor het eerst in maanden geen pijn leek te hebben toen ze zich uitrekte. Er verscheen een klein, verlegen lachje op haar lippen toen ze mij aankeek.
“Goedemorgen, papa,” fluisterde ze.
“Goedemorgen, lieverd,” antwoordde ik, terwijl ik haar hand stevig maar liefdevol vasthield. “De storm is voorbij. Vanaf vandaag zijn we alleen nog maar veilig met z'n tweetjes.”
Buiten reden de politiewagens af en aan, en de officiële aanklachten tegen Sofie, Helena en Mark werden definitief ingediend. Het bewijs was waterdicht, de gerechtigheid zou zegevieren, en de demonen die ons huis zo lang hadden gegijzeld, waren voorgoed uit ons leven verbannen. Ik wist dat het herstel lang zou duren, maar voor het eerst in jaren voelde de toekomst niet meer als een bedreiging, maar als een echt thuis.
