Deel 12: Het Testament van Mijn Vader
Ik staarde Mark aan met open mond. Het testament van mijn vader? Mijn vader was twee jaar geleden overleden aan een hartstilstand, en ik had alles – inclusief ons oude familiebedrijf en de erfenis – netjes en legaal nagelaten gekregen als enig kind. Wat had dat in vredesnaam te maken met Sofie en haar gruwelijke daden tegenover Lente?
“Wat probeer je in godsnaam te zeggen, Mark?” vroeg ik scherp, terwijl ik mijn stem angstvallig laag hield. “Mijn vaders erfenis is allang afgehandeld. Alles staat op mijn naam.”
Mark schudde heftig zijn hoofd, terwijl hij een kleine, USB-stick uit zijn binnenzak tevoorschijn toonde en die voorzichtig op het nachtkastje legde, ver weg van de medische apparatuur. “Dat dacht je, Thomas. Dat is wat Sofie en haar moeder je wilden laten geloven. Maar een paar weken geleden kwam Sofie naar ons kantoor met een verzoek om advies over vermogensbeheer. Ze liet me documenten zien... documenten die overduidelijk waren voorzien van een handtekening.”
“Een handtekening van wie?”
“Van je vader,” zei Mark somber. “Maar niet van de versie die bij de notaris lag. Dit was een latere codicil, opgesteld amper een maand voor zijn overlijden, waarin al zijn bezittingen, het vastgoed en de volledige zeggenschap over de familierekeningen bij zijn overlijden niet naar jou zouden gaan, maar direct zouden worden overgedragen aan een stichting die werd beheerd door... Sofie en haar moeder.”
De woorden suisden door mijn oren. Een vals testament? Mijn vader hield zielsveel van mij en van zijn kleindochter Lente. Hij zou nooit zoiets hebben gedaan. Tenzij... tenzij hij onder extreme druk is gezet in zijn laatste zieke weken, of dat de handtekening simpelweg is vervalst door Sofie en haar moeder met de juridische hulp van iemand die precies wist hoe de hazen liepen.
Ik keek Mark doordringend aan. “En jij wist hiervan? Jij hebt dit voor me verzwegen?”
“Ik wist het pas toen ze me vorige week begon te chanteren!” brulde Mark zachtjes, tranen prikkend in zijn ogen. “Ze dreigde dat als ik niet zou helpen om haar te beschermen bij de scheiding, ze zou vertellen dat ik jaren geleden heb geholpen met het opstellen van dat document zonder jouw medeweten! Thomas, ik ben erin geluisd door haar. Ze gebruikte me!”
Voordat ik kon reageren op deze bizarre bekentenis, ging de deur van de ziekenhuiskamer opnieuw open. Dit keer was het niet stilletjes. De politieagent die de leiding had over de zaak stapte naar binnen, samen met twee rechercheurs, en hun blikken waren direct op Mark gericht.
