Het Geheim van het Ziekenhuis
News Story

Het Geheim van het Ziekenhuis

0 weergaven

DEEL 8 — De terugkeer naar de hel

Het was bijna vijf uur in de ochtend toen we aankwamen bij het ziekenhuis. De nachtelijke stilte hing als een loden deken over het grote gebouw. Een enkele straatlantaarn flikkerde in de miezerregen. We parkeerden de auto van Van der Meer een straat verderop in een donkere steeg. Dankzij mijn insiderkennis wist ik precies hoe we ongezien bij het oude pomphuis van de waterzuivering konden komen, dat rechtstreeks aansloot op Unit 4.

De ijzeren deur van het pomphuis zat dicht, maar niet op slot—dat was het voordeel van een gebouw dat al decennia lang technisch verouderd was en waar nooit iemand kwam behalve ik. Met een luide piepduwde ik de deur open. Een verstikkende vlaag van chloor en stilstaand water sloeg ons tegemoet. “Blijf dicht achter me,” fluisterde ik, terwijl ik de zaklamp aanzette.

Het licht sneed door de dichte, klamme mist van de ondergrondse gangen. We liepen door de smalle rioolbuizen die naar de fundering van de oostvleugel leidden. Overal om ons heen hoorden we het gedrup van water en het zachte, ritmische gebrom van zware ventilatoren. Na twintig minuten lopen kwamen we bij een zware, roestige brandweerdeur. Er zat geen slot op, maar wel een modern elektronisch bedieningspaneel met een vingerafdrukscanner en een cijfercode.

Van der Meer zuchtte diep en pakte een klein apparaatje uit zijn jas—een mobiele datascanner. “Dit is een oude generatie scanner,” fluisterde hij. “Als mijn oude beheerdersaccount niet is gewist uit het systeem, kan ik hiermee de deur ontgrendelen.” Hij sloot het apparaatje aan op het paneel. Het schermpje lichtte op met een flikkerend blauw licht. Toegang verlenen... stond er in kleine letters.

De seconden tikten weg als uren. Achter de deur hoorden we ineens gedempte stemmen naderen. Ze waren dichtbij. Ze patrouilleerden door de gangen van Unit 4. “Schiet op!” fluisterde ik paniekerig, terwijl ik mijn ijzeren pijpsleutel steviger vastgrep. Plotseling klonk er een luide bep -toon uit het paneel. Het rode lampje sprong om in groen. Met een zware, mechanische klik schoot de deur van het slot.