De motor van de stationwagen gierde toen Bram de auto met volle vaart de verlaten boulevard van Zandvoort op stuurde. De regen kwam met bakken uit de hemel en de koplampen sneden door de dikke waternevel, die als een spookachtige sluier over de weg hing. Achter ons zag ik in de achteruitkijkspiegel twee paar felle koplampen opduiken. Van Ravenswaaij en zijn mannen zaten ons op de hielen in een zware, zwarte terreinwagen.
"Ze sluiten ons in!" roept Lucas paniekerig, terwijl hij achterom kijkt. "Ze hebben extra versterking opgeroepen!"
Bram zweeg, zijn knokkels wit om het stuur geklemd. Hij kende de wegen rond Zandvoort op zijn duimpje van onze eerdere vakanties hier. Met een scherpe bocht stuurde hij de auto weg van de boulevard, de smalle duinweg op die leidde naar de oude vissershaven en de steile kliffen bij IJmuiden. De banden slipden even op het natte wegdek, maar Bram hield de controle.
"Waar gaan we naartoe, Bram?!" schreeuwde ik, terwijl ik onze dochter stevig vasthield die nu eindelijk wakker leek te worden en zachtjes begon te huilen in de armen van mijn vader.
"Naar het politiebureau in Haarlem," antwoordde Bram met een strakke stem. "Maar we moeten ze eerst afschudden. De USB-stick bevat alle financiële transacties en namen van de corrupte ambtenaren. Als we die direct bij de hoofdofficier van justitie krijgen, kunnen ze zich nergens meer verstoppen."
Mijn vader haalde de USB-stick uit zijn zak en hield hem omhoog in het zwakke dashboardlicht. "Dit is hun doodvonnis, en daarom zullen ze niet rusten voordat ze ons te pakken hebben."
De terreinwagen achter ons kwam angstaanjagend dichtbij. Met een luid motorgebrul ramde de achterkant van hun auto de bumper van onze stationwagen. De schok ging door merg en been; we werden naar voren geslingerd, maar Bram corrigeerde de wagen met een meesterlijke stuurbeweging. De achtervolgers wilden ons van de weg drukken, de afgrond van de duinen in.
Nog een klap, harder dit keer. De achterruit van onze auto versplinterde in duizenden stukjes die over ons heen vlogen. Mijn dochter gilde het uit van angst. De situatie leek uitzichtloos, tot Bram plotseling vol in de remmen trapde.
