Deel 5: Het Dossier uit Canada
De kamer leek ineens te krimpen door de zware aanwezigheid van oom Govert. Hendrik stormde de kamer in, gevolgd door een lijkbleke Lucas en een ineengedoken Clara. Hendrik balde zijn vuisten en keek Govert moordend aan. "Maak dat je wegkomt, voordat ik de politie bel wegens huisvredebreuk!" Govert lachte schamper, een droog, geluidloos gelach dat geen spoor van humor bevatte.
"Bel de politie gerust, Hendrik. Maar weet wel dat ik net van het politiebureau kom, waar ik aangifte heb gedaan van grootschalige fraude, identiteitsfraude en het vervalsen van handtekeningen onder het testament van onze overleden vader. Denk je echt dat de politie naar jou luistert als ze de bankafschriften zien?" Lucas greep naar zijn hoofd. "Nee, nee, dit kan niet!
Dit vernietigt alles! Mijn carrière bij het advocatenkantoor... als dit in de openbaarheid komt..." "Je carrière had je moeten bedenken voordat je meehielp om de administratie te manipuleren, Lucas," snauwde Govert terug zonder zelfs maar naar zijn neef te kijken. Hij sloeg de lederen map open. Papieren vol stempels, handtekeningen en financiële overzichten kwamen tevoorschijn.
"Bram, luister goed. Je vader heeft niet alleen de hypotheek van dit huis op jouw naam gezet om zijn eigen schulden te verbergen; hij heeft ook jouw persoonlijke spaargeld gebruikt om de achterstallige belastingen van zijn falende transportbedrijf te betalen. Zonder jouw medeweten." Bram voelde een koude rilling over zijn rug lopen. Het auto-ongeluk, de pijn in zijn ledematen, de kille ontvangst in het ziekenhuis—alles viel op zijn plek.
Ze gaven niet om hem. Hij was nooit meer geweest dan een pion in een manipulatief spel om hun eigen ondergang uit te stellen. "Waarom nu pas, oom Govert?" vroeg Bram met een hese stem. "Waarom pas nadat ik bijna dood ben gegaan?" Govert keerde zijn blik naar Clara, die nog steeds in de hoek stond te rillen. "Omdat je moeder me vorige week een brief stuurde. De eerste tekenen van leven in zeven jaar. Ze schreef dat je in levensgevaar was, niet alleen door de crash, maar door de wurggreep waarin je vader je hield. Dat was het moment waarop ik het vliegtuig heb gepakt."
