Deel 7: De aanklacht van de staat
‘Edelachtbare,’ begon Evelyn met een krachtige, resonerende stem. ‘Wat hier voorligt is niet zomaar een conventionele echtscheiding. Het betreft een gecalculeerde poging tot financieel bedrog, vervalsing van handtekeningen, en bovenal: ernstige geestelijke en fysieke verwaarlozing van een minderjarig kind.’
De rechter fronste zijn wenkbrauwen en bladerde door de documenten die Evelyn had ingediend. Hij keek over de rand van zijn bril naar de advocaat van Dominic, een oudere man die er inmiddels net zo verslagen uitzag als zijn cliënt.
‘Meneer de Vries,’ zei de rechter met een droge stem. ‘Ik zie hier bewijsstukken van gefalsificeerde aandelenoverdrachten, ongeautoriseerde kapitaaloverhevelingen naar privé-rekeningen van een werknemer, en medische rapporten omtrent de toestand van het vierjarige zoontje van partijen. Wat heeft de verdediging hier tegen in te brengen?’
De advocaat van Dominic krabde op zijn hoofd en mompelde iets over ‘voorlopige interpretaties’ en ‘emotionele omstandigheden’.
‘Emotionele omstandigheden?’ viel Evelyn hem onmiddellijk in de rede. ‘Er zijn foto’s, getuigenverklaringen van huishoudelijk personeel dat onder druk is gezet om te zwijgen, en geluidsopnames waarin meneer Sterling openlijk instemt met de vernedering van zijn eigen kind om zijn minnaar- en maîtressebestuur te vergemakkelijken!’
De rechter stak zijn hand op. ‘Genoeg. De bewijslast is overweldigend.’ Hij sloeg met zijn hamer op de tafel. ‘De rechtbank verklaart per direct het huwelijk tussen partijen ontbonden op grond van grove schending van de huwelijkse voorwaarden. Het volledige vermogen van Sterling Enterprises, inclusief alle persoonlijke bezittingen en onroerend goed van meneer Dominic Sterling, wordt met onmiddellijke ingang onder curatele gesteld en toegewezen aan mevrouw Clara Sterling als voogd van het minderjarige kind.’
Dominic zakte door zijn knieën op de houten vloer van de zittingszaal. Hij sloeg zijn handen voor zijn gezicht en begon te snikken. Brooke, die naast hem zat, stond op, trok haar jasje recht en liep zonder een woord te zeggen de zittingszaal uit. Zelfs haar loyaliteit hield op waar het geld verdween.
