Deel 3: Het bewijs onder de tafel
Toen ik Leo eindelijk in mijn armen sloot, voelde ik hoe mager hij was geworden. In de twee jaar dat ik in Singapore was om de Aziatische tak van onze onderneming te redden, had ik Dominic onvoorwaardelijk vertrouwd. Hij had me bezworen dat Leo in de beste handen was, dat Victoria dagelijks langskwam om voor hem te zorgen, en dat Brooke slechts een ‘waardevolle assistente’ was die af en toe hielp met administratieve rompslomp.
Nu rook mijn zoontje muf, zaten zijn knieën onder de etterende en korstige wonden, en was zijn geest duidelijk geknakt.
‘Evelyn,’ zei ik, terwijl ik Leo strak tegen mijn borst hield en opstond. ‘Leg de documenten op tafel. Nu.’
Evelyn knikte en gebaarde naar een van de mannen achter haar. Die opende zijn aktetas en legde een stapel papieren neer. Dominic keek paniekerig naar de papieren, en toen naar mij. ‘Clara, alsjeblieft. Laten we dit als volwassenen bespreken. Waarom praten we hier niet even over in de studeerkamer? Je hoeft toch niet meteen met advocaten te dreigen?’
‘Als volwassenen bespreken?’ herhaalde ik schamper. Mijn stem, die zo lang gedempt was geweest door loyaliteit, sneed nu door de kamer als glas. ‘Heb jij het ook als volwassene besproken toen je mijn zoontje als een dier liet kruipen terwijl jouw minnares met mijn sieraden pronkte in mijn eigen huis?’
Victoria sloeg haar hand voor haar mond. ‘Hoe durf je zo tegen je man te praten, ondankbaar kreng! Hij heeft je rijk gemaakt!’
‘Zwijg, Victoria,’ snauwde ik zo fel dat ze verschrikt achteruitdeinsde. ‘Jij wist hiervan. Jij hebt dit goedgekeurd. En Evelyn... laat hem zien wat we hebben gevonden over de bedrijfsoverdrachten.’
Evelyn sloeg een map open. ‘Meneer Sterling dacht blijkbaar dat zijn financiële constructies via buitenlandse vennootschappen waterdicht waren,’ begon ze met haar zakelijke, monotone stem. ‘Maar gedurende de afgelopen zes maanden heeft mevrouw Sterling mij al stiekem opdrachten gegeven om de achtergrondtransacties te controleren. Niet omdat ze haar man niet mocht, maar omdat haar instinct zei dat er iets niet klopte.’
Dominic werd lijkbleek. ‘Je... je hebt mijn rekeningen laten controleren?’
‘Niet alleen je rekeningen, Dominic,’ zei ik rustig, terwijl ik Leo over zijn bol aaitte. ‘Ook de eigendomsaktes van dit huis, de aandelen van het familiebedrijf, en... de registratie van de bankrekeningen waar Brooke plotseling royale bonussen van ontving.’
Evelyn nam het over: ‘Alle activa van het gezamenlijke vermogen zijn per direct bevroren via een spoedvordering die zojuist door de rechtbank in Den Haag is goedgekeurd. Dit huis, de auto’s, de bankrekeningen van uw onderneming... alles staat onder direct beheer van de rechtbank.’
