Deel 5: De nacht in het Kurhaus
Die nacht zaten we in een suite van het Kurhaus in Scheveningen. De golven sloegen tegen de kust aan, een monotoon en kalmerend geluid dat in schril contrast stond met de storm die in mijn hoofd woedde. Leo lag te slapen in het grote, comfortabele kingsize bed. Nadat de kinderarts die Evelyn met spoed had ingevlogen hem had onderzocht en verzorgd, lag hij nu eindelijk rustig te ademen, zonder de nachtmerries die hem de afgelopen jaren blijkbaar hadden geteisterd.
De arts was duidelijk geweest: Leo’s knieën vertoonden fysieke sporen van langdurige verwaarlozing en dwang. ‘Dit is geen gedrag dat een kind uit zichzelf vertoont,’ had de arts gezegd met een strakke blik. ‘Dit duidt op structurele intimidatie of het ontzeggen van elementaire bewegingsvrijheid. Het kind is systematisch klein gehouden.’
De woorden van de arts brandden in mijn ziel. Hoe had ik dit kunnen missen? Hoe had ik zo blind kunnen zijn door te denken dat Singapore de enige prioriteit was? Dominic had me wijsgemaakt dat Leo’s vroege ontwikkelingsfase wat stroef verliep, dat kinderen soms rare gewoontes hadden en dat Victoria’s pedagogische inzichten ‘traditioneel maar effectief’ waren.
Terwijl Leo sliep, zat ik aan de grote houten tafel in de suite. Voor me lag mijn laptop. Op het scherm flikkerden de bankoverzichten, de e-mails tussen Dominic en Brooke waarin ze openlijk spraken over hun plannen om mij ‘buitenspel te zetten’, en de notulen van de bedrijfsraad waaruit bleek dat Dominic al maanden bezig was om mijn handtekening te vervalsen voor de overdracht van mijn aandelenpakket.
Mijn telefoon trilde. Een bericht van een onbekend nummer. Ik opende het. Het was een foto van Dominic, genomen vanaf de straat bij het Kurhaus. En daaronder een tekstbericht:
‘Clara, alsjeblieft. Laten we praten. Je kunt me dit niet aandoen. Ik kom eraan.’
Ik keek naar het scherm en voelde geen woede meer. Alleen maar een ijzingwekkende kalmte. Ik pakte mijn toestel en blokkeerde het nummer direct. Dan stond hij maar voor de deur; de beveiliging van het hotel zou korte metten met hem maken.
De echte confrontatie zou niet op de stoep plaatsvinden. Die zou morgen plaatsvinden in de rechtbank van Den Haag, waar de wereld van Dominic Sterling definitief zou ophouden te bestaan.
