Deel 10: Het geheime dossier
Elena deinsde terug toen ze zag dat ik het was. Ze wilde zich omdraaien en wegrennen, maar ik nam snel een stap naar voren. "Elena, wacht," zei ik kalm maar vastberaden. "Je hoeft niet bang voor me te zijn. Ik ben hier niet om je te ontslaan of aan te vallen." Ze bleef aarzelendstilstaan, haar handtrillend op de deurkruk. "Mevrouw... ik hoorde dat u hier was.
Ik... ik wilde u dit eigenlijk al dagen sturen, maar ik durfde niet. Er werd me verteld dat de autoriteiten alles al hadden, maar dit... dit zit niet in het officiële dossier." Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt. Ik liep rustig naar haar toe, mijn hand uitstrekkend. "Wat is dit?" Elena keek om zich heen alsof iemand haar kon bespioneren, en drukte toen de bruine enveloppe in mijn handen.
"Het zijn kopieën van contracten van vorig jaar. Niet van Caldwell Capital, maar van een privé-onderneming die Ryan op naam van iemand anders had geregistreerd. Iemand uit zijn oude vriendenkring... of nou ja, iemand die heel dichtbij hem stond." Ik trok de enveloppe open en haalde de papieren tevoorschijn. Mijn ogen gleden over de regels. Het was een schimmige vastgoedconstructie in het buitenland, gekoppeld aan katvangers en schimmige leningen.
Maar wat me het meeste opviel was niet eens het bedrag of de locatie. Het was de handtekening onder het mede-eigendom. Het was niet Vanessa. Het was iemand van wie Ryan altijd had beweerd dat hij er niets mee te maken had. Iemand uit mijn áigene kennissenkring. "Weet je zeker dat dit authentiek is, Elena?" vroeg ik, terwijl mijn stem een gevaarlijke kilte aannam.
"Ja," antwoordde ze met trillende stem. "Ik heb de overboekingen persoonlijk verwerkt op zijn aanwijzing, omdat hij dacht dat ik nooit vragen zou stellen. Maar nadat ik zag wat er op het gala gebeurde... besefte ik dat u de waarheid moest weten. Hij was niet alleen van plan om u buiten te sluiten; hij was van plan om de schuld van al zijn illegale transacties op uw naam te schuiven als er een controle zou komen." De puzzelstukjes vielen op hun plek.
Het verraad was groter en dieper dan ik aanvankelijk had gedacht. Niet alleen een minnares, niet alleen financiële manipulatie, maar een systematisch plan om mij te ruïneren als een soort verzekeringspolis voor zijn eigen misdrijven. "Bedankt, Elena," zei ik, terwijl ik het dossier dichtsloeg en in mijn handtas schoof. "Dit blijft tussen ons. En wat je baan betreft: meld je morgen om negen uur op het hoofdkantoor bij de HR-afdeling. Je hebt een promotie verdiend."
