De maanden verstreken en de seizoenen wisselden elkaar af met de onverbiddelijke cadans van de natuur. De herfst maakte plaats voor een barre winter, waarin het meer volledig bevroor en de witte sneeuwdeken de littekens van de brand en de familiedrama's leek toe te dekken. Ik bleef wonen in de villa aan het meer, niet als een eenzame gevangene van een duister verleden, maar als de enige echte bewoonster die de orde had hersteld.
Het bedrijf was inmiddels omgedoopt tot 'De Witt Fonds', een stichting die zich inzette voor transparante investeringen en steun aan jonge ondernemers in de provincie Overijssel. De oude vriendjespolitiek was voorgoed uitgebannen. Meester Van der Linden had zich teruggetrokken uit de actieve praktijk, maar kwam nog regelmatig op de koffie om te schaken bij de open haard.
Rutger zat ver weg in een penitentiaire inrichting in het zuiden van het land. Soms ontving ik een brief van hem, vol verwijten, spijtbetuigingen en smeekbeden om geld of vergeving. Ik las ze nooit tot het einde; ik legde ze ongeopend in een la, waar ze langzaam verdwenen onder lagen stof en vergetelheid. Hij had zijn keuze gemaakt op de dag dat hij zijn broer probeerde te vermoorden en zijn moeder probeerde te bestelen. De consequentie daarvan was zijn eigen eenzaamheid.
Op een heldere middag in het vroege voorjaar wandelde ik over de oprijlaan naar de hoofdweg. De eerste sneeuwklokjes braken door de bevroren aarde, kleine witte vaandels van een nieuw begin. Ik droeg een eenvoudige blauwe jas, geen rood meer, want de strijd was gestreden en er was niets meer te bewijzen aan niemand.
In deverte hield een zwarte auto halt bij de poort. Een bode overhandigde me een envelop met een Fries postzegel erop. Ik opende hem en las een kort, handgeschreven briefje van Pieter: 'Het water is rustig vandaag. De wind staat goed. Ik hoop dat je vrede hebt gevonden in het huis aan het meer.'
Ik glimlachte, vouwde het briefje op en keek over het spiegelende water van het meer, waar de zon doorbrak door de wolken en alles in een goudgouden gloed zette. Het verhaal van de vrouw in het rood was ten einde, maar mijn eigen hoofdstuk was pas net begonnen.
