Deel 7: De Vlucht door de Tuin
Lucas maakte aanstalten om ons de weg naar de deur te versperren, zijn spieren aangespannen voor een fysieke uitbarsting. "Jullie gaan nergens heen," gromde hij, terwijl hij naar de zware bronzen kandelaar op de dressoir greep.
Maar voordat hij kon uithalen, hoorden we buiten op de oprit het loeien van politnesirenes en het felle blauwe licht van zwaailichten dat door de grote ramen naar binnen scheen. Niet mijn politie, maar de recherche financiële misdrijven, die al die tijd heimelijk het dossier van van Rijn had opgebouwd en gewacht had op het juiste moment om toe te slaan.
Mevrouw Prins bleef opvallend koel, hoewel haar gezicht lijkbleek werd. "Dit verandert niets," siste ze met een giftige blik. "De rekeningen zijn in het buitenland. Tegen de tijd dat jullie rechters wakker worden, is het geld al tien keer witgewassen."
"Misschien," hoorde ik een zware, autoritaire stem bij de voordeur zeggen. Rechercheur de Jong stapte met drie agenten de woonkamer binnen, een arrestatiebevel in zijn hand. "Maar u en uw zoon gaan nergens meer heen, mevrouw Prins. De Luxemburgse autoriteiten hebben op ons verzoek zojuist alle tegoeden van de stichting bevroren."
De wereld leek voor een seconde stil te staan. Lucas liet de bronzen kandelaar uit zijn handen vallen; het zware metaal klapperde op de plavuizen vloer. Zijn mond viel open van ongeloof. Al zijn planning, al zijn manipulatie, al die jaren van zorgvuldig opgebouwde schijnheiligheid waren binnen enkele seconden gereduceerd tot niets.
Terwijl de handboeien met een harde klik om de polsen van Lucas en zijn moeder werden geslagen, hield ik Sarah stevig vast tegen mijn schouder. Buiten bleef de herfstregen onverminderd doorstromen tegen de ramen van de villa, maar voor het eerst in lange tijd voelde het alsof de storm in onze familie echt ging liggen.
We liepen samen naar buiten, de frisse nachtlucht in, ver weg van de kille pracht van de glazen villa. Maar het verhaal was nog niet ten einde; de nasleep van deze nacht zou heel Delft en Rotterdam op hun grondvesten doen schudden.
