Deel 8: De Ochtend van de Afrekening
De volgende ochtend om stipt acht uur en vijftig minuten liep ik samen met Arthur en twee onopvallende gerechtsdeurwaarders het indrukwekkende kantoorgebouw van Gavin binnen. De marmeren vloer van de hal galmde onder onze stappen. De receptioniste wilde ons aanvankelijk tegenhouden, maar toen een van de deurwaarders zijn officiële legitimatie en de gerechtelijke bevelen toonde, verstomde haar protest onmiddellijk.
We namen de privé-lift naar de hoogste verdieping, waar Gavin zijn kantoor had met uitzicht over de hele skyline van Antwerpen. De deur stond op een kier; we konden horen hoe Gavin luidkeels en woedend tegen de telefoon schreeuwde tegen een van zijn medewerkers over het mislukken van een cruciale geldoverboeking.
Ik duwde de deur met een ferme beweging helemaal open. Het geluid van de krakende deur deed Gavin abrupt omdraaien. Zijn gezicht was lijkbleek, zijn haar in de war, en de dure stropdas hing los om zijn kraag. Toen hij mij zag staan, achter de rolstoel van Arthur, sloeg de verwarring om in absolute razernij.
"Wat... wat doe jij hier in godsnaam?!" schreeuwde Gavin, terwijl hij met zijn vuist op het mahoniehouten bureau sloeg. "Beveiliging! Gooi deze mensen eruit! Dit is privé-terrein!"
