Deel 14: Het Einde van de Cirkel
Het was avond geworden toen ik de zware eikenhouten deur van het herenhuis opneed. De kaarsen in de hal brandden zachtjes en wierpen warme schaduwen over de antieke meubels. Arthur zat in de bibliotheek bij de haard, wachtend op mij met een open fles van zijn favoriete wijn en twee kristallen glazen.
Hij keek op toen ik binnenkwam en tilde zijn glas lichtjes op als een stille groet. Ik ging tegenover hem zitten in de comfortabele fauteuil, met uitzicht op het knetterende haardvuur. "Je hebt de cirkel rondgemaakt, Nora," zei Arthur met een warme glimlach die zijn doorleefde ogen verzachtte. "De cirkel van angst en wraak is gebroken, en wat er nu overblijft, is puur jouw eigen toekomst."
Ik proefde de wijn en keek naar de vlammen die vrolijk dansten in de haard. Voor het eerst in mijn leven voelde ik geen bitterheid meer over het verleden, geen angst voor de toekomst. Ik was niet langer de vrouw in de eenvoudige zwarte jurk die achteraan in de zaal werd weggestopt. Ik was de schrijfster van mijn eigen lot, en de bladzijden voor me waren volledig wit en open.
