Deel 5: De Val van de Parelmoeren Toren
De woorden van Arthur daalden als zware stenen neer in mijn bewustzijn. Al die jaren had ik gedacht dat ik de verliezer was, het slachtoffer van een man die mij met een handvol schulden en een gebroken hart op straat had gezet. Ik had mezelf vervloekt om mijn zwakte, om het feit dat ik geen weerwoord had op zijn neerbuigende opmerkingen tijdens die vernederende bruiloft.
Maar nu veranderde het perspectief fundamenteel. Gavin had zijn hele rijkdom gebouwd op drijfzand, gefinancierd door middelen die door Arthur en zijn netwerk werden gecontroleerd, en nu stond zijn handtekening onder een constructie waarbij ik elk moment de stekker eruit kon trekken.
"Wat wil je dat ik doe?" vroeg ik, waarbij de angst in mijn stem had plaatsgemaakt voor een koude, doelgerichte vastberadenheid die ik al jaren niet meer bij mezelf had gevoeld.
Arthur knikte goedkeurend, alsof hij een examen zag dat met succes werd afgelegd. "Niks overhaast, Nora. Laat hem in de waan dat hij onaantastbaar is. Laat Sophia genieten van haar dure jurken en exclusieve gala's. De echte winter moet voor hen nog beginnen, en jij houdt de sleutel van de verwarming in je hand."
