Deel 11: Een Nieuw Begin in het Zuiden
Binnen enkele uren was de overname en de liquidatie van Gavin zijn bezittingen een voldongen feit. De man die ooit dacht dat hij de absolute meester van de Antwerpse beau monde was, stond met lege handen op de gang van zijn eigen kantoor, achtergelaten met niet meer dan de kleren die hij aanhad en de minachting van de mensen die hij ooit had vernederd. Sophia had zich al na vijf minuten snellend en huilend uit de voeten gemaakt, toen bleek dat zelfs haar vaders bankiersnetwerk geen risico meer wilde nemen met een bankroete ex-zakenman.
Ik stond op het dakterras van het kantoorgebouw en keek uit over de Schelde, waar de avondzon een gouden gloed over de daken van Antwerpen wierp. De wind speelde door mijn haar, maar ik voelde geen kou meer. Mijn hart, dat lang gebroken was geweest, voelde nu sterk en onkwetsbaar aan.
Arthur stond naast mij, niet meer in zijn rolstoel, maar leunend op een klassieke wandelstok met een zilveren handvat. Hij glimlachte mild naar mij. "Je hebt het goed gedaan, Nora," zei hij zacht. "De storm is voorbij. Nu is het tijd om te kiezen wat je met de rest van je leven wilt doen."
