Deel 12: Het Erfgoed van het Herenhuis
De weken na de val van Gavin verliepen in een verrassende rust. Het historische herenhuis van Arthur in het hart van de oude stad werd officieel mijn nieuwe thuis, niet als gast of als ondergeschikte, maar als zijn voornaamste erfgename en vertrouwelinge. Arthur bleek een oude vriend te zijn van mijn vader, iemand die vanaf de zijlijn altijd een oogje in het zeil had gehouden en had gewacht op het juiste moment om in te grijpen tegen de manipulaties van Gavin.
We brachten onze middagen door met het doornemen van oude boeken, het drinken van sterke thee en het plannen van een nieuwe stichting die zich zou inzetten voor mensen die net als ik destijds financieel ten onder waren gegaan door bedrog en machtsmisbruik. Ik leerde weer te genieten van kleine dingen: de geur van oude bladzijden, het geritsel van de bladeren in de binnentuin, en de wetenschap dat ik niemand meer iets hoefde te bewijzen.
Soms hoorde ik via via verhalen over Gavin. Hij werkte inmiddels ergens in een klein kantoortje in de provincie als administratieve kracht, ver weg van de glitter en glamour van de Antwerpse elite, waar hij elke dag opnieuw werd herinnerd aan de prijs van arrogantie.
