Deel 9: De Ochtend na de Storm
De storm trok langzaam weg naar het noorden, en liet een wereld achter die gewassen was in zilte regen en het harde licht van een nieuwe dag. Op Halcyon Cay was de schade aanzienlijk, maar de structuur van het resort stond nog recht overeind. Precies zoals de fundamenten van de Sterling Grace Trust. Ik liep over het natte terras van de hoofdvilla, met de frisse wind door mijn haren, terwijl de medewerkers druk bezig waren om de eerste opruimwerkzaamheden te starten.
Meneer Van de Velde kwam naar buiten gelopen met een reeks documenten op een tablet. "Mevrouw Caldwell, de eerste rapporten van het vasteland komen binnen. De politie is inderdaad ingeschakeld door de eigenaar van het privéterrein waar Grant en Sloane zijn geland. Omdat ze geen geldige papieren konden overleggen voor de helikopter en er vragen rezen over de herkomst van de overgemaakte gelden, zijn ze meegenomen voor verhoor."
Ik nam de tablet aan en bladerde door de digitale documenten. Het ging snel. Veel sneller dan Grant had kunnen vermoeden. Toen hij dacht dat hij de slimste persoon in de kamer was door mij achter te laten, was hij vergeten dat macht niet schuilt in een functieomschrijving, maar in de eigendomstitels die al generaties lang onaantastbaar waren.
"Goed," zei ik rustig. "Zorg ervoor dat onze juridische afdeling alle bewijsmiddelen van de financiële transacties deelt met de autoriteiten. We willen geen enkele twijfel laten bestaan over het feit dat de trust geen enkele band meer heeft met zijn praktijken."
"Dat is inmiddels al in gang gezet," antwoordde Van de Velde met een respectvolle knik. "En... er is nog iets. Er is een verslaggever van een landelijke krant op het vasteland die lucht heeft gekregen van de evacuatie en de rol van de directeur. Ze willen een interview."
Ik dacht even na. De publiciteit zou onvermijdelijk zijn. Een directeur van een luxe resort die tijdens een orkaan vlucht met zijn zwangere minnares en zijn wettige echtgenote achterlaat, was het soort schandaal dat de voorpagina's zou domineren. Maar in plaats van me te verschuilen achter een pr-bureau, besloot ik om de regie volledig in eigen handen te houden.
"Vertel ze dat ik om twaalf uur een officiële verklaring zal afleggen vanuit het commandocentrum op het eiland," zei ik resoluut. "Niet als het slachtoffer van een ramp, maar als de enige eigenaar en voorzitter van Halcyon Cay."
Van de Velde glimlachte flauwtjes, maar zijn ogen straalden van goedkeuring. "Komt in orde, mevrouw."
Terwijl hij wegliep, keek ik naar de horizon waar de zee weer rustig begon te kabbelen. Grant dacht dat hij mij had verslagen op dat helikopterplatform. Hij dacht dat hij mij had achtergelaten om te verdwijnen in de storm. Maar hij had zich lelijk vergist. Dit was mijn eiland, mijn erfenis en mijn verhaal. En het laatste hoofdstuk was nog nog nog maar net begonnen.
