Deel 10: Het Eerste Interview
Om precies twaalf uur stond ik voor de camera's die via een satellietverbinding vanaf het vasteland waren ingeschakeld in het crisiscommandocentrum. De wereld, of in ieder geval de zakenwereld en de roddelpers, had lucht gekregen van het drama op Halcyon Cay. De beelden van de noodlanding van de helikopter en de daaropvolgende arrestatie van Grant en Sloane voor financiële onregelmatigheden stonden inmiddels op de voorpagina's van alle grote kranten.
Een bekende journalist van een vooraanstaand financieel dagblad nam het woord via het scherm. "Mevrouw Caldwell, kunt u ons vertellen wat er zich daadwerkelijk heeft afgespeeld op het eiland tijdens de evacuatie?"
Ik keek recht in de lens, met een kalme en beheerste blik die geen ruimte liet voor misverstanden. "Er heeft zich geen mysterie afgespeeld, mijnheer De Jong. Mijn voormalige echtgenoot en zakenpartner, Grant Caldwell, koos ervoor om zijn eigen prioriteiten te stellen boven de veiligheid en het beheer van het resort. Hij besloot de laatste plaats in de helikopter in te nemen ten behoeve van een persoonlijke relatie, en liet mij willens en wetens achter op het eiland terwijl hij wist dat er geen volgende vlucht gepland stond."
In de studio hoorde je eenhoofdig gemompel. De journalist fronste zijn wenkbrauwen. "En het feit dat u nu de volledige controle over het resort hebt overgenomen en zijn bevoegdheden hebt ingetrokken?"
"Dat is geen kwestie van een vijandige overname," antwoordde ik scherp. "Dat is een kwestie van eigendom en verantwoordelijkheid. Halcyon Cay is nooit eigendom geweest van Grant Caldwell. Hij was een ingehuurde beheerder. Nu zijn managementcontract per direct is ontbonden vanwege ernstige financiële wanprestaties en het misbruik van stichtingsgelden, keert het resort terug naar waar het hoort: onder het wettelijke beheer van de Sterling Grace Trust."
"En de geruchten over de financiële onregelmatigheden en de overboekingen naar zijn minnares?" drong de journalist aan.
"Die geruchten zijn inmiddels bevestigd door onze juridische afdeling," zei ik koeltjes. "Alle bewijzen zijn overgedragen aan het openbaar ministerie. De wet maakt geen onderscheid tussen een directeur en een gewone burger wanneer het aankomt op fraude."
Ik zag hoe de journalist naar woorden zocht om een vervolgvraag te formuleren, maar ik gaf hem de tijd niet. Dit was mijn moment om de puntjes op de i te zetten. Grant dacht dat hij mij kon reduceren tot een voetnoot in zijn succesverhaal, maar ik had zijn hele wereld in de as gelegd met dezelfde koude logica waarmee hij mij in de regen had achtergelaten.
