Deel 12: De Laatste Koningin
De klok op het scherm tikte onverbiddelijk door. Nog exact twintig minuten tot de deadline van de hackers. In de grote serverruimte op de tiende verdieping heerste een hectische drukte. Onze specialisten werkten koortsachtig om de digitale tegenaanval uit te voeren die we in het diepste geheim hadden voorbereid.
Marcus stond naast me bij de centrale monitor. „Mevrouw, het externe IP-adres vanwaar de aanval wordt gestuurd is getraceerd. Het komt niet uit een gevangeniscel in Nederland. Het komt van een privé-servercomplex op de Bahama’s, geregistreerd onder een schterbedrijf van Victor Sterling.”
Ik glimlachte scherp. „Hij dacht dat hij ons kon chanteren terwijl hij zelf al lang plannen aan het smeden was om te vluchten. Zet de tegenaanval in. Blokkeer al zijn rekeningen wereldwijd en stuur de volledige bewijslast rechtstreeks naar het internationale opsporingsteam.”
„Nu direct?” vroeg Marcus, zijn vinger trillend boven de enter-knop.
„Nu direct,” zei ik.
Met een enkele druk op de knop werd het digitale netwerk van Sterling geconfronteerd met onze eigen contra-hack. Binnen enkele seconden sloegen de schermen op rood, toen groen, en tenslotte verscheen de melding: Systeembeveiliging hersteld. Aanval geneutraliseerd. Alle servers functioneren normaal.
Op datzelfde moment ging mijn telefoon over. Het was de officier van justitie in Den Haag. „Mevrouw Ward… we hebben zojuist bevestiging gekregen. Victor Sterling is op de Bahama’s gearresteerd op het vliegveld toen hij in een privévliegtuig wilde stappen. Zijn hele financiële imperium is per direct bevroren.”
Ik hing op zonder een woord te zeggen. Ik liep naar het grote raam van mijn kantoor en keek uit over de verlichte stad. De storm buiten was gaan liggen; de straten glansden in het maanlicht.
Mijn hand gleed naar mijn linkerringvinger. Daar waar ooit de trouwring van Adrian had gezeten, was nu niets meer dan een lichte, bijna onzichtbare herinnering. Ik had alles verloren wat men destijds belangrijk vond: een huwelijk, een illusie van veiligheid, een vals sprookje. Maar in plaats daarvan had ik iets oneindig veel groters teruggewonnen: de absolute controle over mijn eigen lot, mijn eigen imperium en mijn eigen leven.
Adrian zat in de cel. Celeste was verslagen. Victor Sterling was uitgeschakeld. En ik stond hier, niet langer als het stille pleegkind of de vernederde bruid, maar als de onbetwiste koningin van de stad.
De bruiloft was voorbij. Maar het echte verhaal van Elena Ward was nog nog nog maar net begonnen… en niemand zou het ooit nog wagen om haar te onderschatten.
