DEEL 11 — Het eerste bezoek van Claire
Twee dagen later werd ik gebeld op mijn mobiele telefoon door een onbekend nummer. Ik wist meteen wie het was. Ik nam op zonder te praten.
"Marianne? Met Claire Beaumont," klonk een gespannen, bijna smekende stem aan de andere kant van de lijn. "We moeten praten."
Ik bleef rustig achter mijn bureau zitten, met een kop thee binnen handbereik. "Er valt met jou niets te bespreken, Claire. Als je beld over Richard: hij is jouw probleem geworden vanaf het moment dat je besloot om met een getrouwde man in zee te gaan."
"Maar hij zegt dat hij blut is!" riep ze uit. "Zijn creditcards zijn geblokkeerd, zijn appartement is opgezegd door de eigenaar omdat de huur niet is betaald, en hij zit de hele dag in een café te drinken! Hij zegt dat jij alles hebt afgepakt!"
De ironie van die uitspraak deed me glimlachen. "Ik heb niets afgepakt, Claire. Ik heb alleen teruggenomen wat altijd al van mij was. En wat betreft Richard... je wilde zo graag zijn grote liefde zijn, toch? Nu krijg je de kans om te bewijzen of dat meer was dan een weekendje in Antwerpen."
Ik hing op voordat ze kon antwoorden, blokkeerde het nummer en legde het toestel met een gerust hart op tafel. De stilte in de kamer was vredig, gevuld met de belofte van een toekomst waarin ik niet langer hoefde te buigen voor de grillen van een ander.
