DEEL 9 — Een onverwachte wending
Terwijl Mark en Sarah verslagen achterbleven in de woonkamer, liep ik naar de gang om de voordeur achter me dicht te trekken. Maar voordat ik de handgreep kon aanraken, hoorde ik een luid geklop op de ruit van het voorraam. Het geluid was zo abrupt dat ik ervan schrok.
Ik draaide me om en zag door het matglas de contouren van een gestalte die naar binnen stond te gluren. Het was geen willekeurige voorbijanger; de gestalte gebaarde driftig dat ik open moest doen.
Sarah snelde de gang in, haar gezicht vertrokken van ergernis. “Wie haalt het in zijn hoofd om nu nog...?” Ze trok de voordeur open voordat ik haar kon tegenhouden.
Op de stoep stond geen politieagent, en ook geen buurman. Er stond een jonge man in een natte jas, met een aktetas onder zijn arm en een gezicht dat op springen stond van opwinding.
“Mevrouw De Vries?” vroeg de jonge man buiten adem. “Bent u Anna De Vries?”
“Ja,” antwoordde ik verbaasd. “Wie ben jij?”
“Mijn naam is rechercheur Visser,” zei de man, terwijl hij zijn legitimatiebewijs liet zien. “En ik moet u onmiddellijk spreken over een andere akte die vandaag boven water is gekomen bij het kadaster. Een akte die niet alleen over dit huis gaat, maar over een geheim dat uw overleden man al die jaren met zich mee heeft gedragen.”
Mark, die inmiddels ook de gang in was gelopen achter Sarah, staarde de rechercheur met open mond aan. “Een... een ander geheim? Wat bedoelt u in vredesnaam?”
Rechercheur Visser keek Mark kort aan en richtte zich toen weer direct tot mij. “Mevrouw De Vries, het gaat niet alleen om het eigendom van dit huis. Het gaat over het verleden van wijlen uw man, en over de vraag... wie er werkelijk voor heeft betaald.”
