DEEL 10 — Het geheim van de oude kluis
“Kom binnen, rechercheur,” zei ik met een stem waarin geen spoor van aarzeling meer te bekennen was. Ik negeerde de paniekerige blikken van Mark en Sarah volledig en wees naar de woonkamer.
De rechercheur stapte naar binnen, schudde zijn natte jas uit en legde een dikke, doorweekte dossiermappen op de eettafel – dezelfde tafel waaraan Mark vroeger zijn huiswerk had gemaakt. Mark en Sarah schoven er nerveus achter aan, hun gezichten bleek door de opeenstapeling van onverwachte ontwikkelingen.
“Wat is hier in vredesnaam aan de hand?” eiste Mark te weten, terwijl zijn stem oversloeg in paniek. “Waarom bemoeit de politie zich met een civiele testamentkwestie?”
“Dit is allang geen simpele civiele kwestie meer, meneer De Vries,” antwoordde rechercheur Visser koeltjes, terwijl hij de map openklapte en een aantal vergeelde bankafschriften en juridische documenten te voorschijn haalde. “Vanochtend, vlak nadat notaris Van Houten de stichting activeerde, werd er bij het districtsarchief een oude kluis geopend die op naam stond van uw vader, wijlen Willem De Vries. En daarin vonden we documenten die de ware herkomst van dit vastgoed blootleggen.”
Ik ging rustig zitten op de bank, terwijl ik naar de papieren keeke die voor me werden uitgespreid. “Welke herkomst, rechercheur?” vroeg ik zacht.
“Het huis aan de Lindelaan is destijds niet gekocht met het spaargeld van uw man of met zijn erfenis, mevrouw De Vries,” zei Visser, terwijl hij een officieel document aanwees. “Het is gekocht met geld dat afkomstig was van een geheime familiefonds van úw eigen familie – geld dat uw vader destijds na zijn overlijden aan u naliet, maar dat Willem indertijd, via een volmacht die u indertijd in alle goedheid hebt getekend, heeft gebruikt om dit pand aan te kopen... op úw naam als exclusief privé-eigendom.”
De stilte die toen viel, was oorverdovend. Ik voelde een schokgolven door mijn lichaam trekken. Mijn eigen vader had mij dat geld nagelaten. En Willem had het toen gebruikt... niet als zijn eigen investering, maar als een bescherming voor mij.
