DEEL 15 — Het ultieme geheim
De oude man stapte naderbij, zijn ogen glinsterend van tranen in het zwakke licht van de woonkamerlamp. Mark en Sarah staarden hem stomverbaasd aan, totaal niet begrijpend wie deze vreemdeling was en wat zijn komst kon betekenen voor hun laatste strohalm.
“Wie... wie bent u in vredesnaam?” stamelde Mark, terwijl hij probeerde overeind te krabbelen van de grond.
De man negeerde mijn zoon volledig. Hij kekte mij recht in de ogen aan en zei met een stem die trilde van spanning: “Anna... Willem heeft je nooit de hele waarheid verteld over het huis. Het huis aan de Lindelaan is niet van jou, en het is al helemaal niet van Mark. De grond waarop dit hele pand is gebouwd, behoort toe aan...”
Plotseling viel de stroom in het hele huis uit. De lichten flikkerden en doofden volledig, waardoor we in het pikkedonker kwamen te staan. Buiten loeide de wind door de bomen en op de gang hoorden we een zware stap naderen die het huis op zijn grondvesten deed trillen...
