Deel 12: Het Digitale Spoor
Het lampje van de USB-stick knipperde ritmisch toen ik hem in mijn laptop stak. Julian zat naast me, zijn blik strak op het scherm gericht.
Het scherm opende een map met de titel: Project Groeve – Vertrouwelijk.
Er stonden tientallen bestanden in: audioclips, gescande brieven en video-opnames. Ik klikte op de eerste map, gedateerd twee maanden vóór het dodelijke ongeluk van Wyatt.
Een video-bestand opende zich. Wyatt verscheen op het scherm. Hij zat in zijn werkruimte in ons oude huis, er vermoeid uitziend, met donkere wallen onder zijn ogen. Het zien van zijn gezicht en het horen van zijn stem deed mijn hart ineenkrimpen van heimwee, maar zijn woorden maakten me op slag ijskoud.
"Als iemand deze video bekijkt," sprak Wyatt op de opname, "betekent dit dat ik er niet meer ben... of dat er iets verschrikkelijks is gebeurd. Sabrina, mijn liefste, als jij dit ziet: het spijt me dat ik dit voor je verborgen heb gehouden. Maar ik moest je beschermen."
Ik greep de rand van het bureau vast. Julian leunde dichter naar het scherm.
Wyatt ging verder op de video: "Raymond is dieper in de schulden geraakt dan hij ooit heeft toegegeven. Drie jaar geleden ontdekte hij dat ik het geologische onderzoek deed naar de lithiumader onder ons terrein. Hij heeft geprobeerd mij te chanteren. Hij wilde dat ik de onderzoeksresultaten zou vervalsen, zodat hij het terrein illegaal kon doorverkopen aan een offshore investeringsbedrijf waar hij geheime belangen in had."
"Mijn god," fluisterde Julian. "Raymond zat hier al jaren achteraan..."
Wyatt’s stem op de opname trilde van ingehouden woede: "Toen ik weigerde mee te werken aan zijn fraude, heeft hij geprobeerd mij uit te kopen. Toen dat niet lukte, begon hij me te bedreigen. Hij zei dat hij mijn carrière als ingenieur kapot zou maken. Ik heb alle bewijzen van zijn illegale transacties, zijn chantage-pogingen en zijn valse bankrekeningen op deze drive gezet."
Wyatt pauzeerde, keek recht in de camera en zei met een ijzingwekkende ernst: "Raymond is een gevaarlijk man. Hij schuwt niets voor geld. Als mij iets overkomt, zoek dan naar de stalen kist onder de kelderwand. Het bewijs ligt daar."
De video stopte. Het scherm werd zwart.
In de kamer heerstte een doodse stilte. Mijn ademhaling was zwaar en onregelmatig. De man die mijn vader was... de man die mij had opgevoed, had niet alleen mijn erfenis gestolen nadat Wyatt overleed. Hij had Wyatt jarenlang geterroriseerd en gechanteerd terwijl mijn man vocht om ons huis en onze toekomst te beschermen.
"Het ongeluk..." fluisterde ik, terwijl de tranen eindelijk over mijn wangen stromen. "Julian... het ongeluk van Wyatt. Hij kwam om het leven doordat de remmen van zijn auto weigerden op de bergpas..."
Julian keek me met opengesperde ogen aan. "Sabrina, denk je dat..."
"We moeten dit dossier direct naar de rechercheurs van de afdeling Zware Criminaliteit brengen," zei ik, terwijl ik de USB-stick eruit trok en hem stevig in mijn hand klemde. "Dit is niet langer een zaak van fraude of vastgoed oplichting. Dit gaat over moord met voorbedachten rade."
Juist op dat moment ging de vaste telefoon op mijn bureau. Ik nam op met een trillende hand.
"Sabrina Vance," zei ik.
"Mevrouw Vance?" sprak de stem van de hoofdinspecteur van het politiebureau. "We hebben een noodsituatie. Uw vader Raymond is zojuist ontsnapt tijdens zijn transport van het Huis van Bewaring naar het gerechtsgebouw. Hij heeft een bewaker overmeesterd en is verdwenen in een gestolen auto."
Mijn bloed stolde in mijn aderen.
"We vermoeden dat hij onderweg is naar uw kantoor of naar uw woning," vervolgde de inspecteur gehaast. "Blijf waar u bent, we sturen direct een eenheid naar u toe!"
Voordat ik iets kon zeggen, hoorde ik beneden in de hal van het kantoorgebouw een harde klap, gevolgd door het geluid van brekend glas en een schreeuwende stem.
Raymond’s stem.
"SABRINA! IK WEET DAT JE HIER BENT!"
