DEEL 12: Het verraad van de patriarch
De wereld van Marcus stortte voor de tweede keer in een week tijd in elkaar. Zijn eigen familiebedrijf? Zijn eigen vader? Het idee dat zijn vader betrokken kon zijn bij de moord op zijn geliefde Hannah klinkt zo krankzinnig dat zijn verstand weigerde het te accepteren.
"Dat is onmogelijk," zei Marcus met een schorre stem. "Mijn vader hield van Hannah. Hij heeft ons geholpen met de bruiloft, hij heeft de trust voor Lily mede ingesteld!" "Meneer Vance," zei rechercheur Miller met een kalme, meelevende stem. "Financial intelligence units zijn de geldstromen aan het traceren. De overboeking naar de rekeningen van de behandelend arts vond plaats op 14 april, precies zes uur voordat uw vrouw overleed. De digitale handtekening die de overboeking goedkeurde, vereiste de hoofd-toegangscode van de voorzitter van de raad van bestuur."
En de voorzitter van de raad van bestuur van Vance Global Capital was niemand minder dan Richard Vance Senior — de patriarch van de familie, een man die in de hoogste financiële en politieke xircles van New York verkeerde.
Marcus stond langzaam op. "Ik moet hem spreken." "Meneer Vance, ik raad u ten zeerste af om—" "Hij is mijn vader!" onderbrak Marcus de rechercheur fel. "En hij is de grootvader van Lily! Als hij verantwoordelijk is voor de dood van mijn vrouw, wil ik het uit zijn eigen mond horen!"
Drie uur later stapte Marcus het imposante landgoed van zijn vader binnen in Greenwich, slechts enkele kilometers verwijderd van zijn eigen verwoeste woning. Het grote, neoklassieke herenhuis straalde een ijzige grandeur uit. Marcus liep zonder aan te klinken de enorme hal binnen. De oude butler keek verrast op, maar Marcus negeerde hem en liep rechtstreeks door naar de bibliotheek aan de achterzijde van het pand.
Hij duwde de zware eikenhouten deuren open. Richard Vance Senior zat in een leerfauteuil bij de open haard. Hij was een man van in de zeventig, met strak achterovergekamd grijs haar en een onberispelijk maatpak. Hij nipte van een glas whisky en keek niet eens op toen Marcus de kamer binnenstormde.
"Ik hoorde al dat de politie vragen stelde," zei de oude man met een kille, sonore stem. "Je ziet er slecht uit, Marcus." "Waarom?" vroeg Marcus. Hij bleef in het midden van de kamer staan, zijn vuisten zo hard gebald dat zijn nagels in zijn handpalmen sneden. "Waarom, vader? Waarom moest Hannah sterven?"
Richard zette zijn glas langzaam neer op de salontafel. Hij keek zijn zoon aan zonder een spoor van spijt of emotie in zijn ogen. "Omdat ze ons kapot ging maken, Marcus," antwoordde Richard rustig. "Hannah was niet zomaar een lief meisje uit een goede familie. Ze was erachter gekomen dat Vance Global Capital bezig was met het witwassen van miljarden dollars voor buitenlandse kartels via de vastgoedtrusts van haar familie. Ze stond op het punt om naar de autoriteiten te stappen."
Marcus staarde zijn vader aan met afgrijzen. "Dus je hebt haar laten vermoorden?" "Ik heb geprobeerd haar af te kopen," zei Richard ijskoud. "Ze weigerde. Toen verscheen Sarah in het beeld. Sarah benaderde mij vier jaar geleden. Ze wist wie ze was, ze wist van haar bloedband met Hannah en ze wilde wraak. Ik heb Sarah gebruikt om Hannah langzaam uit te schakelen. Maar toen Sarah te trager werkte en Hannah dreigde te herstellen in het ziekenhuis, moest ik het proces versnellen. Een snelle dood door een zogenaamde complicatie was voor iedereen het beste."
"En Lily?!" gilde Marcus. "Je eigen kleindochter! Je wende toe dat Sarah haar vergiftigde!" "Dat was niet mijn idee," zei Richard met een lichte rimpel op zijn voorhoofd, 또한 alsof hij het had over een vervelende misrekening in het bedrijfsresultaat. "Sarah werd onberekenbaar. Ze wilde alles. Maar ik liet haar begaan omdat het mij niet slecht uitkwam als de trust naar een beheerdersmaatschappij zou gaan die wij controleerden."
"Je bent een monster," fluisterde Marcus. "Een emotieloos monster." Richard stond langzaam op uit zijn stoel en liep naar zijn bureau. Hij pakte een pen op en keek Marcus strak aan. "Ik heb een imperium opgebouwd, Marcus. Een imperium dat jij en Lily ooit zouden erven. Alles wat ik heb gedaan, was om de familie Vance te beschermen. En jij gaat nu heel discreet met mij meewerken. Je pakt je spullen, je neemt Lily mee naar Europa en je vergeet deze hele geschiedenis."
Marcus liet een rauwe, bitter lach horen. "Denk je echt dat ik je hier mee weg laat komen?" Richard haalde zijn schouders op. "Wie denk je dat de rechters op het eiland bezit? Wie denk je dat de officier van justitie in deze staat heeft aangesteld? Jouw woord tegen het mijne, Marcus. Er is geen enkel fysiek bewijs dat mij rechtstreeks verbindt met die overboeking. De arts die de injectie gaf is al twee jaar dood — verronken in de Middellandse Zee."
Marcus glimlachte langzaam. Het was een donkere, gevaarlijke glimlach. Hij reikte naar de revers van zijn colbert en haalde er een klein, rood knipperend apparaatje uit. "Mijn broer Thomas is niet alleen een goede onderzoeker, vader," zei Marcus zacht. "Hij is ook erg goed in het opzetten van live audio-streams rechtstreeks naar de servers van de FBI."
De kleur trok in een fractie van een seconde volledig weg uit het gezicht van Richard Vance Senior.
