DEEL 11: Het medisch dossier
Drie dagen later zat Marcus in de rustige bezoekersruimte van het Yale New Haven Hospital. De storm van de afgelopen week was gaan liggen en het bleke zonlicht van de vroege herfst scheen door de ramen. Lily lag te slapen op een bank in de hoek van de kamer, diep en rustig, zonder de verschrikkelijke nachtmerries die haar de eerste twee nachten hadden geteisterd. De artsen hadden bevestigd dat de chemische stoffen die Sarah in haar sap had gedaan uit haar lichaam waren verdwenen en dat er geen blijvende lichamelijke schade was.
Evelyn lag twee deuren verderop in een ziekenhuisbed. Ze was langzaam bijgekomen uit haar coma. Hoewel ze erg verzwakt ছিল, was haar geest helder. Ze had Marcus onder tranen om vergeving gevraagd voor het geheim dat ze al die decennia met zich mee had gedragen.
De deur van de bezoekersruimte ging open en rechercheur Miller van de staatspolitie van Connecticut stapte binnen. Hij droeg een dikke, gele envelop onder zijn arm en zijn gezicht stond ernstig. "Meneer Vance," zei de rechercheur met een lage stem. "Heeft u even tijd?" Marcus knikte en wendde zich af van de slapende Lily. "Is er nieuws over Julian?"
"Julian Miller heeft een volledige bekentenis afgelegd," antwoordde de rechercheur terwijl hij op een stoel tegenover Marcus ging zitten. "Hij heeft bevestigd dat hij door Sarah werd betaald om de financiële constructies op te zetten. Hij wordt aangeklaagd voor poging tot moord, ontvoering en grootschalige fraude. Hij zal de rest van zijn leven achter de tralies doorbrengen."
"En Sarah?" vroeg Marcus, hoewel hij het antwoord al wist. "Haar lichaam is gistermiddag aangespoeld aan de zuidkust van het eiland," zei Miller sober. "De schouwarts heeft haar identiteit formeel vastgesteld. De zaak tegen haar is gesloten." Marcus haalde diep adem. Een gevoel van immense verlichting ging door hem heen, maar de schaduw van het verleden hing nog steeds over hem.
"Maar er is nog iets anders, meneer Vance," vervolgde rechercheur Miller. Hij opende de gele envelop en haalde er een stapel medische papieren uit. "Onze rechercheurs hebben de privékluis van Sarah in Manhattan doorzocht. We zochten naar bewijzen van de financiële transacties, maar we vonden dit. Het is het originele medische dossier van uw eerste vrouw, Hannah."
Marcus fronste zijn wenkbrauwen. "Hannah? Ik dacht dat we alles al wisten. Sarah heeft haar verpleegkundige positie gebruikt om Hannah's medicatie te manipuleren, toch?" "Dat dachten wij ook," zei Miller. "Maar de toxicologische rapporten en de laboratoriumnotities die in deze kluis lagen, vertellen een heel ander verhaal. Sarah heeft Hannah inderdaad vergiftigd met een langzaam werkend toxine... maar ze is er niet aan overleden."
Marcus staarde de rechercheur ongelovig aan. "Wat zegt u nu? Ik was erbij toen ze overleed in het ziekenhuis! Ik heb haar hand vastgehouden!" Rechercheur Miller boog zich naar voren. "De hoeveelheid gif die Sarah toediende was niet dodelijk, meneer Vance. Het veroorzaakte symptomen die leken op een auto-immuunziekte, precies zoals de artsen destijds dachten. Maar de daadwerkelijke doodsoorzaak van Hannah vier jaar geleden... was een acute hartstilstand veroorzaakt door een hoge dosis van een spierverslapper die nooit door het ziekenhuis was voorgeschreven."
"Iemand anders heeft het infuus veranderd op de nacht dat ze stierf," zei Miller. Marcus voelde zijn hart in zijn keel kloppen. "Als Sarah het niet was... wie was het dan?" Rechercheur Miller keek naar de papieren op tafel en sloeg de laatste pagina om. "De handtekening op het Toedieningsformulier van die specifieke nacht behoort toe aan een behandelend arts die twee weken na Hannah's dood plotseling het land heeft verlaten. Een arts die destijds gigantische schulden had staan bij een illegale goksyndicaat."
Marcus zette zijn handen tegen zijn hoofd. Dit was geen individuele wraakactie van een krankzinnige halfzus. Er zat een heel netwerk achter. Iemand met immens veel geld had de arts betaald om Hannah definitief te elimineren toen bleek dat het gif van Sarah niet snel genoeg werkte.
"Wie heeft die arts betaald, Miller?" vroeg Marcus, zijn stem trillend van opgekropte woede. Rechercheur Miller keek hem strak aan. "Het geld werd overgemaakt vanaf een offshore-rekening in Panama. Een rekening die op naam staat van een investeringsfonds... Vance Global Capital."
Marcus verstijfde. Vance Global Capital was het investeringsbedrijf van zijn eigen familie. Het bedrijf dat geleid werd door zijn vader, Richard Vance Senior.
